Przyszłość. Populacja gwałtownie się skurczyła, a społeczeństwo rozpadło się na tych, co każdego dnia mogli patrzeć na słońce, oraz tych, których zepchnięto pod ziemię. Elizjum to raj, ale tylko z pozoru. Hades to piekło, które wielu utożsamia z wolnością. Ambrosia była nadzieją. Cudem, który uwolnił ludzi od śmierci i starości. Początkowo dystrybuowana pod ścisłym nadzorem, później jej macki sięgnęły też Hadesu. Za największym odkryciem kryły się nieoczekiwanie konsekwencje. Ambrosia nie tylko ulepszyła człowieka, ale całkowicie go zmieniła, wprowadzając chaos na dziesięciolecia. Odpowiedzialny za projekt naukowiec - Rene Morreu - zniknął bez śladu, zostawiając ludzi bez odpowiedzi. Siedemdziesiąt lat później zwykłych ludzi została garstka. Ziemia zaś stała się domem dla mutantów. Istot, które ciągle niosą wspomnienia bycia człowiekiem.

"Kochałam Ciebie, nie lubiąc już siebie A moja miłość roztarła się o ziemię Zostaw mnie może na chwilę przy sobie Wspólnie odnajdziemy jakąś inną drogę Bo łatwiej mi przy Tobie" (~ 'Motyl' Olinda)

⊱┊ na świecie od zawsze istniała magia, tyle że aktywowała się dopiero jakiś czas temu. czarna magia była najsilniejsza z nich wszystkich i to właśnie ją upodobali sobie złoczyńcy. jedni chcieli za jej pomocą zawładnąć światem, a inni gromadzili jej jak najwięcej by stać się najpotężniejszym villainem. ktoś musiał im się przeciwstawić. wszyscy znają te opowieści o walce dobra ze złem, ale nikt nigdy nie pyta o historię dzieci tych herosów. właśnie dlatego powstała akademia mająca nauczyć młode pokolenie bohaterów walki z czarną magią i tymi, którzy się nią posługują. z najróżniejszych krain zaczęli zjeżdżać się superbohaterowie i superzłoczyńcy, mający nauczyć się praktykować magię by bronić i niszczyć swoje światy. ale nie każdy potomek chce być jak swój rodzic. po szkole zaczęły krążyć plotki o utworzeniu tajnego stowarzyszenia dzieci bohaterów, które planują zejść na złą ścieżkę.

Summer nie wierzyła w potwory. Przecież one nie istniały, prawda? " Czy chciałam narazić swoje życie? Niekoniecznie. Ale pragnęłam zakończyć ten sen. Czułam się jakbym spała, a dokończenie sprawy było moją przepustką do wyjścia z tej przeklętej krainy Morfeusza. Byliśmy zwykłymi nastolatkami. Powinniśmy się bawić, a zamiast tego walczyliśmy ze światem fikcji, która wypłynęła do naszej rzeczywistości. To było takie nierealne. "

Kiedy ludzie powracają na Pandorę szybciej, brutalniej i bez litości, Jake Sully traci wszystko -partnerkę, dom i złudzenie, że wojna kiedykolwiek się kończy. Z czwórką dzieci u boku, rozdarty między obowiązkiem ojca a instynktem żołnierza, musi uciekać tam, gdzie nikt nigdy nie szukałby go. Na pustyni. W krainie żaru, śpiewającego piasku i nocnej bioluminescencji Jake i jego dzieci trafiają do klanu Atsä'kora - Na'vi, którzy żyją na dzikiej pustyni. Tu Jake musi nauczyć się nowego życia. Tu jego dzieci dorastają szybciej, niż powinny. Tu pamięć o Neytiri nie daje mu spokoju - a jednocześnie prowadzi go dalej. Bo czasem, żeby przetrwać, trzeba pozwolić umrzeć temu, kim się było. I nauczyć się słuchać pustki.