KIZ DURAN...

KIZ DURAN...

  • WpView
    Reads 103
  • WpVote
    Votes 6
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Jul 31, 2017
WpInfo
Non-Fiction
Efe adındaki Üniversite öğrencisi arabayla yarış yaparken, eski mahallede ''Kız duran'' lakaplı mahalle kabadayısıyla denk gelir. Kız Duran Efe'yi durdurup, çok hızlı gittiği gerekçesiyle tartaklar. Bu olayı gururuna yediremeyen Efe, adamdan şikayetçi olmak için soluğu savcı olan amcasının yanında alır. Amcası Efe'yle birlikte durumu anlamak için Kız Duran'ın yanına gider ve adamı haklı bulur. Efe amcasının bu tavrına anlam veremezken amcası Efe'den arabasının anahtarları alıp Kız Duran'a verir ve ''Özür dilemek için bir ay boyunca sizin yanınızda ücretsiz çalışsın bu sürede düzgün davranırsa arabasını geri verirsiniz, davranmazsa arabası sizin olur'' der. İkinci şoku yaşayan Efe'nin, Kız Duran ile tanışması böyle olmuştur. Efe'yi çok zorlu bir ay beklemektedir, arabasını geri almak için dayak yediği adamın yanında bir ay çalışmak zorunda kalmıştır. Dişini sıkar ve bir ayın sonunda arabasını geri almaya hak kazanır. Kız Duran'ın yanında çalıştığı sürede, arabasının yanında çok daha değerli bir şey kazanır ve Kız Duran'ın biraz hüzünlü hikayesini öğrenir.
All Rights Reserved
#1
balkanlar
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines