Bir Dilek Tut

Bir Dilek Tut

  • WpView
    LECTURAS 4
  • WpVote
    Votos 1
  • WpPart
    Partes 1
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación mar, ago 8, 2017
WpInfo
No ficción
Sandalyemi yavaşça geriye itip ayağa kalktım. Tüm gözler bir anda bana dönünce önce sahte bir şekilde gülümsedim, sonra da, "Yarın Matematik sınavım var, izninizle ben yukarı çıkıyorum." dedim. Gruptan onaylayan homurtular çıkınca odama gitmek için merdivenlere tırmanıp yukarı çıktım. Sıkıntıdan al al olan yanaklarıma su vurmam gerekiyordu. Banyoya ilerleyip suyu açtım ve eğilerek avuçlarıma doldurdum. Yanaklarıma çarpınca bir nebze de olsa ferahladığımı hissettim. Suyu kapatıp aynadaki görüntüme baktım. Normal görünüyordum, her zamanki gibi. Ama bu gece normal şeylerin olmadığının farkındaydım. Aşağıdan gelen sesler de neyin nesiydi? "Sizinle ortak olmak için üç şirketi reddettim ben. Şimdi nasıl gelip olamayacağını söylüyorsun? Senin için milyarlardan vazgeçtim ben. Sırf itibarın korunsun diye!" diye bağıran sesin Kenan Yurtseven olduğunu anlamak için medyum olmaya gerek yoktu. "Anlıyorum. Sadece sizinle çalışamayız, Kenan Bey." "Bizimle çalışamazsın, öyle mi? Bizim şirketimiz kızınla çalışmak çok ister ama, Yusuf Bey!" dedi. Benden bahsedildiğini anlayınca kuşkucu bakışlarımı aynada kendime yönelttim. Ne demek istemişti? "Kızımı bu işe karıştırma Kenan!" dedi babam, sesi telaşlıydı. Ardından her şey aklıma "dank" etti. Alacakaranlığa çakılmış bir kibrit gibi. Adam babamdan intikam almak için beni kullanacaktı.
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Sessiz Yemin
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido