YETİMHANE

YETİMHANE

  • WpView
    GELESEN 375,434
  • WpVote
    Stimmen 17,419
  • WpPart
    Teile 63
WpMetadataReadAbgeschlossene Geschichte Mo., März 5, 2018
Annesi ve babasının kavgalarından bıkmış, düşünceli ama aynı zamandan her durumda çemkirebilen bir kız. Bay Ukalanın Panterciği; Melis Aral Babası tarafından nefret edilen soğuk ama aynı zamanda sevdiklerine karşı çok eğlenceli ve düşünceli olan bir çocuk. Panterciğin Bay Ukalası; Ediz Çınar Bu iki genç bazı nedenlerden ötürü yetimhaneye verilip geri dönmek istemezlerse ne olur? Bu, Melis ve Ediz'in kendilerine en yakın arkadaşları Buket ve Keremle yeni bir aile kurmasının hikayesi... Sizce bu dört genç ne gibi maceralar yaşayacak? Bu sorunun cevabını öğrenmek ister misiniz? Evet mi? Öyleyse hadi başlayalım! İlk bölüm; 18.08.2017 (İlk kitabımdır!)
Alle Rechte vorbehalten
Werde Teil der größten Geschichtenerzähler-CommunityErhalte personalisierte Geschichtenempfehlungen, speichere deine Favoriten in deiner Bibliothek und kommentiere und stimme ab, um deine Community zu vergrößern.
Illustration

Vielleicht gefällt dir auch

  • PAMUK ŞEKER (Mahalle Kurgusu)
  • sürücü kursu | texting
  • Sadece Bir Hafta || yarı texting
  • ESARET (GAY)
  • GECE 2.47|Yarı Texting
  • Berber | Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • MANTAR TAHTA // TEXTİNG
  • helva|yarı texting
  • Uyumsuz (mahalle kurgusu)

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!" ••• 29/10/2023 #ask 1 29/10/2023 #genckurgu 2 23/02/2024 #macera 1

Mehr Details
WpActionLinkInhaltsrichtlinien