Cemal Süreya°

Cemal Süreya°

  • WpView
    Reads 141,631
  • WpVote
    Votes 7,451
  • WpPart
    Parts 56
WpMetadataReadComplete Sun, Jun 2, 2019
Rastgele yürürken aklına geleyim, sızlasın için• ▪11 Mayıs 2018 Şiir içinde; #10 ▪29 Mayıs 2018 Şiir içinde; #15 ▪18 Haziran 2018 Şiir içinde; #12
Creative Commons (CC) Attribution
#101
cemal
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • DİVANE ✔️
  • MY SAVIOUR
  • ARKAŞKIM
  • Gölgemde.
  • LEKE +18
  • Boyfriend || Beverie
  • Oyun |texting|
  • İzi Kalan Yaralar
  • CEMAL SÜREYA ŞİİRLERİ
  • you can really dance [mark lee]
  • Amınoğlu Magazin
  • assassins in love.
  • mr. barista
  • MÜHÜRLÜ AŞK / YARI TEXTİNG
  • √•'~Colette's backstory~'•√
  • SEÇME ŞİİRLER
  • letdown | roségguk✓
  • Ay'ın Nuru
  • İS KOKAN ZEYTİN AĞACI
  • SAPLANTI

"Küçük bir kız çocuğu gibisin." Soğuğun içime ilmek ilmek işlemesi gecenin ayazından değildi, onun buz gibi sözlerinden ürpermiştim. Gök yüzünde bizi seyreden yıldızlardan ziyade kendi ışığının aydınlattığı, o zehir karası delici gözlerine yerleşen alaylı parıltı ve söylediği son şeyle çileden çıkmıştım artık. İçimde lavlarını köpürterek sabrımın son demlerinde dolanan volkan patlamaya hazırdı, bu işin başka çaresi yoktu ve inceldiği yerden kopacaktı. Ben onun sayesinde çoktan büyümüştüm fakat o her seferinde inadına yapar gibi çocuk olduğumu savunuyordu. Beni bakışları, tavırları, hareketleri ve kelimeleriyle resmen eziyordu. Kalbimi eziyordu. "Çocuk falan değilim ben!" Diye bağırdım sonunda içimdeki ateşten okyanus çaresizce çırpınan benliğimi cayır cayır yakmaya başlarken. Aynı anda hem üşüyor hemde alev alev yanıyordum. Kendi içimde birçok imkansızı barındırıyordum. Sertçe yutkundum... Sesimi iyice yükselttiğimde tek bir mimiğimi bile kaçırmak istemiyormuş gibi dikkatle beni izlemeye başladı, artık gerçekten dayanamıyordum. "Çocuk değilim anladın mı? Değilim! Sana abi demek zoruma gitmeye başladığında büyüdüm ben!" Diye adeta haykırdım. "Duygularımı gizlemeyi öğrendiğimde büyüdüm! Susmayı öğrendiğimde, sessizce ağlamayı öğrendiğimde büyüdüm! Gözümün önünde başkasına dokunduğunda büyüdüm!" Ona ilk kez utanıp çekinmeden kurduğum bu uzun ve acımı haykıran cümleler tüm nefesimi tüketmişti fakat söyleyecek son bir sözüm daha kalbimin en ücra köşesinden saniyeler sonra çıkagelmişti. "Seni sevdiğim gün büyüdüm ben." Diye fısıldadı güçlükle soğuktan zangır zangır titreyen dudaklarım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines