Sonsuzluğun Gecesi

Sonsuzluğun Gecesi

  • WpView
    مقروء 104
  • WpVote
    صوت 11
  • WpPart
    فصول 4
WpMetadataReadمستمرّة
WpMetadataNoticeآخر تحديث: خميس, أغسـ ٢, ٢٠١٨
Herkesin bir kaçış noktası vardır ve olmalıdır elbette . Hayatın bize verdiği rutin stresi içimizde tutmak yerine bir yerlerde bizim için var olmuş huzuru keşfetmek , ve bu huzura iç dünyamızla dahil olmak aslında mutluluğumuzun sırrıdır . Bu huzuru bulduğunuz yer , sizin kaçış noktanızdır . Ben iç dünyamı keşfetmek ve biraz olsun rahatlamasını sağlamak için yalnızlığımı kitabımla paylaşmaya karar verdim . Bu kitapla , sizlere 2 tür hayatı keyif içinde ömrünün parçası haline getiren Bengi'nin rüyalarını yönetmesi ve bunu gizli tutmak için verdiği mücadeleyi anlatacağım . Gördüğü rüya onu mutluluğun zirvelerine çıkaracak , bilmediği bir çok maceraya atılmasına olanak sağlayacaktır . Bu maceraları beraber takip edeceğimizi umut ederek iç dünyamı sizinle bu şekilde paylaşmak isterim . Beğeneceğiniz umuduyla ...
جميع الحقوق محفوظة
#1
bengi
WpChevronRight
انضم إلى أكبر مجتمع لرواية القصص في العالماحصل على توصيات قصص مخصّصة، احفظ قصصك المفضلة في مكتبتك، وقم بالتعليق والتصويت لتنمية مجتمعك.
رسم توضيحيّ

قد تعجبك أيضاً

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabinda hem Gercek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım. ​Evden dışarıya çıktığım günleri toplasam bir ayı geçmez. "Peki nasıl okula gidiyorsun?" diye sorabilirsiniz. Mithat Yel çok zengin biriydi ve öğretmenleri buraya, bu dağ başındaki malikaneye getiriyordu. Doğduğumdan beri bu ıssız, gözlerden uzak yerde yaşıyordum. Bu altın kafesten kurtulmak için 15 yaşımdan bu yana tam üç kez kaçmaya çalıştım. Ve her yakaladığında, karşılığını misliyle, hatta fazlasıyla verdi. ​Ama bu dördüncü denememdi. Ve bu sefer, geri dönm

تفاصيل إضافية
WpActionLinkإرشادات المحتوى