nefes
  • WpView
    Reads 52
  • WpVote
    Votes 5
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Feb 8, 2014
WpInfo
Fiction
Romance
((tekrar kaçırılma konusu. ama bu sefer kızımız asıl oğlanı kaçırıyor)) Toprağa düşen büyük yağmur damlaları havada ölüme yakışmayacak kadar canlı bir koku bırakıyordu. Ağlamaktan perişan olan aileme baktım. Artık babasız olan aileme. Aslında çekirdek kısımdan bana sadece annem kalmıştı. Sürekli beni avutmaya çalışan teyzelerden kaçmış erkeklerin arasına karışmıştım. Parlak kahverengi saçlarım topludu ve kapşonumun içinde gizliydi. Kendimi en yakın bulduğum kişinin yanına atmıştım. Koray. Küçücük bedenimi farkedince beni kollarının arasına aldı. Hiç akıtmadığım gözyaşları o tanıdık kokuyla gözlerimden akmaya başlamıştı. İşte şimdi küçük bir kız çocuğuydum. 7 YIL SONRA O küçük kız çocuğunun son görüldüğü yer o mezar başıydı. şimdi 19 yaşındaydım. büyümüştüm. öfkem ve nefretimle birlikte. ve o gün babamı benden alanlardan intikamımı almak için amcam tarafından yetiştirilmiştim.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines