RUH İSTİFRASI

RUH İSTİFRASI

Reads 66
Votes 10
Parts 10

Ongoing

Last published Tue, Jul 10, 2018

bipolar buhran günlük psikolog ruhsal

Bazen içinde tutup tutup gönlünü bulandırdıklarını kusman gerekir .O zamana kadar sen üzülsen de umursamayanlar üzülürken sen sadistçe bir zevkle izlemelisin . Yaraların böyle şifa bulacak izin ver ruhun istifra etsin ,şifa bulsun .... Affetmek iyileşmenin adımıdır safsatalarını geçelim lütfen .Bazen affetmekle değil alt etmekle iyileşir insan .Öyle insanlar vardır ki açtıkları yaraların hesabını verdiklerini görmeden iyileşmek mümkün olmaz . Kendimi sorunlarımdan sıyırmak için kustum , Fazlalıklarımı atıp tekrar hayata karışabilmek için beni harcayanları harcadım . Pişman mıyım ? hayır ! isteyerek olmadı sonuçta ruhum istifra etti etraf biraz kirlendi hepsi bu .... Bu yazılanların gerçeklik payları mevcuttur , yaşanan büyük kayıpların ,travmaların ardından yıllarca tutulmadan bekleyen yasların getirdiği bir paylaşım isteğinin uç noktalara kayan anlatımıdır .Satır aralarında hissedilen özlemdir ,kaybolmuşluk hissidir .Ötesi ise karmaşıklaşan bir kurgudur .

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

(Yeniden Yayında!) Yusuf yüzlü, Demir yürekli.

3 Milyon okunmayla şimdi yeniden Wattpad'de. ....... Bu Demir yürekli Yusuf ile ürkek yürekli Erva'nın hikayesi. Demir annesi gittiğinden beri Yusuf yanını kaybetmişti. Öfke ve nefret sanki anne karnında kalbine yerleştirilmiş gibi her yanını kuşatmıştı. Kalbi intikam hırsıyla buz kesmişti. Soğuktu artık Demir. Annesi'nin oğlu değildi. Zaten onu yola getirecek, ona doğruyu gösterek anneyede sahip değildi. Şimdi eceline, annesine gidene kadar, onun rahat uyumasına yardım edecekti. Kararmış kalbi daha fazla ne kadar kararabilirdi? Onu bu hale insanlar getirmişti.... *************** Erva; Hayatı seccade ve kalemlerinin arasında gidip gelen tertemiz bir kır çiçeğiydi. Onun gözleri asla tam açılmaz, dünyayı pembe gözlüklerle görmezdi. (UMUT SERİSİ 1) Her ne kadar farkında olmasa da imtihanların en zorunu yaşıyordu. Sabır dolu kalbi hiç bir sıkıntıya isyan etmiyor, mütevazı başı asla hiddetle dikelmiyordu. Tek sırdaşı kağıtları, kalemleri ve kumaşlarıydı... Edep timsaliydi Erva. Bakan gözler ar eder, bir daha bakmaya yürek isterdi. Ama onun kendini kapattığı bir kafesi, prangalarla susturduğu umutları vardı. Umut zehirli bir yılandı. Sinsice yaklaşıp, en acı yerinden vuracaktı Erva'yı. Ama umudun panzehirini bulacaktı genç kız. O gece başına gelecekleri bilse iner miydi o bahçeye?Kurulur muydu her zaman ki salıncağına? Allah bilirdi... Ama Allah onun kaderini çizmişti, Erva'ya da ancak teslim olmak düşerdi. Yazım tarihi: Eylül 2014

Content Guidelines