Camp Life (wolno pisane)

- Możesz się odemnie wkońcu odwalić! -wykrzyczałam mu to prosto w twarz, a następnie odwróciłam się na pięcie i zaczęłam iść w stronę pomostu

- Czemu tak bardzo Ci na tym zależy?! - Odkrzyknął idąc za mną w tą samą stronę

-Bo... Bo mnie irytujesz, bo mam już serdecznie dość tego co wyprawiasz i jak się zachowujesz! Po prostu nie chce mieć z tobą cokolwiek wspólnego! Nie chce cię znać! - krzyczałam nawet się nie zatrzymując, ani nie odwracając

- Przecież ja nic takiego Ci nie zrobiłem! - Mówiąc to właśnie wchodziliśmy na pomost

Szybko dotarłam na koniec pomostu,zresztą tak jak i on, a następnie gwałtownie obraciłam się w stronę chłopaka. Godzina była późna a na niebie widniał już zachód słońca, można by powiedzieć, że atmosfera była by nawet romantyczna gdyby nie to, że to nie była ani żadna randka, ani nic podobnego, zwłaszcza że rzeczywista atmosfera między nami była napięta i nerwowa. Byłam wściekła, bo chciałam w końcu zostać sama, miałam już serdecznie dość tego dnia i chciałam żeby on już się skończył ale nie, bo szanowny Pan Lukas nie chce mnie zostawić w spokoju.

-Czemu nie możesz sobie odpuścić i zostawić mnie w końcu w spokoju? -zapytałam już spokojniej, tym razem nie podnosząc głosu, nie miałam już siły krzyczeć, zwłaszcza że zaczęło mnie boleć gardło

-Bo cię kocham idiotko!- wykrzyczał to patrząc się prosto w moje oczy, byłam w szoku nie wiedziałam co zrobić, co powiedzieć. W tej chwili tak naprawdę nie wiedziałam już nic, poprostu stałam jak w ścianę wmurowana.

I w tym momencie właśnie mnie pocałował, a ja nie wiem czemu ale oddałam jego pocałunek.

-----------------------------------------------------------------
Hej hej mam nadzieję że fragment opowiadania wam się spodobał i was zaciekawił. Zapraszam do czytania i komentowania oraz oczywiście gwizdkowania jeśli wam się spodoba.