FELAKET

Gözyaşlarımdaki korkuya rağmen mavilerini bana dikmiş hızla yaklaşıyordu.Cesaretim ruhumdan sıyrılmış korkularımla tek başıma kalmıştım.

O nefretim, kaçtığım, korktuğumdu ama tek çıkış yolum!

•

Sanki tüm gücü m bacaklarımdan çekilmişti bilinmez bir güçle.

Yanlızlık...

Bir uçurumdan Ruhumu atacak kadar derin bir duygu.Bedenim benin olmasada, ruhumu intihara sürükleme hakkına sahiptim ve şimdi ben göz yaşlarımı bile izin alarak siliyorum.

Ellerimle kontrol ettim duvarları ve tutunarak ilerledim üzerimdeki çamura direnemeyip beyazlığını satan, kalçalarımı sarmayan ama bir şekilde kapatmayı başaran t-şhört'ün eteklerini çekiştirerek ayak bileğimi okşadım.

Hırsla gülümsedin kanımın damarlarımı kaynatan bir sıcaklıkla kaynayıp gözlerine tırmanmasını hissettim!

Ve oraya baktım, cehenneme!

Ben kovulmuş iblisin inine girmiştim, yanmaya mecburdum.

Ama ateş bendin ve unuttukları şey yanarken kavurduğumdu!!!

•••