Kaçış

Kaçış

  • WpView
    Reads 25,754
  • WpVote
    Votes 2,113
  • WpPart
    Parts 36
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Sep 29, 2019
Kan ve kirle kaplanmış parmaklarımın arasındaki oklardan birini ciğerimi yakan bir nefesi içime çektikten sonra acı veren bir yavaşlıkla bıraktım. Okun rüzgara meydan okuyarak çıkardığı o ses kalbimde bir yerlerde kıvranan vicdanımın kulaklarını tırmalarken okun keskin ucu hasta adamın kafasına saplanarak durdu. Genç adamın griye çalan mavi gözleri usulca kapandı ve yaralar içindeki bedeni karlı zemine devrilerek sessizliğe karıştı. Havada asılı kalan elimin ayrılmak istemezcesine sıkıca kavradığı yay titreyerek aşağı indi ve kızaran parmaklarımın esaretinden kurtularak yere düştü. Yayla birlikte diz kapaklarımda kara saplandı ve birini öldürmenin ağırlığı omuzlarıma çöktü. Sağır eden ayak sesleri hemen arkamda durdu ve bir el omuzuma güven verircesine dokundu. "O zaten ölmüştü Aylin, ölü birini öldüremezsin" diye ruhuma uzanan bir sesle konuştu. Haklıydı ölüler öldürülmezdi.. -KAÇIŞ- (Başlama tarihi 16 Eylül 2017)
All Rights Reserved
#1
virüs
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • Vortaris
  • Albay Kızı
  • YAPAY KALP +21
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • On Üçüncü Pay
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • DUHUL

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines