GÜN IŞIĞIM

Gözlerini gözlerime kenetlemiş bana bakıyordu.

"İnan gözümde hiçbir değerin yok. Ne varsa kalbimde."

Heyecandan donmuş bir vaziyette ona bakarken ellerini belime koyup hiç beklemediğim bir anda beni kendine çekti ve benlerimizi birleştirdi.

Hiç bir sesi duyamaz olmuştuk. Etrafta sadece kalplerimizin çarpa sesi duyuluyordu.

Ve bi anda kalbimin ritmini bozan ve nefesimin kesilmesini sağlayan o güzel sözleri fısıldadı.

"Seni seviyorum!"