ŞIPSEVDİ

Neden bu kadar çok takmıştım? Kabul yakışıklıydı. Kabul çok yakışıklıydı. Kabul gözleri çok güzeldi. Kabul parfümü de öyleydi. Ve yine kabuldü ki tam bana göreydi. Ama daha ilk yüz yüze gördüğüm birini sürekli düşünmem normal miydi? Belki sevgilisi vardı? Belki tipi değildim? Belki tercihleri farklıydı? Of! Şu saatten sonra kendime Kerim'i düşünmeyi yasaklıyorum!
xXx
Derslikten çıkıp okulun banklarına ilerlerken içimden yüzüncüye onu düşünmemem gerektiğini tekrarlıyordum. Yüz birinci kere tekrarlarken artık neredeyse çıldıracaktım. Sinirle çantamı boynumdan çıkarıp banka koyarken kendi kendime söylenmeye başladım. ''Düşünme diyorum sana kızım! Düşünme! İki kere gördün çocuğu. Sevgilisi vardır onun hem. Düşünme! Düşünme!'' Sinirle bir ileri iki geri giderken sol kolumdaki saate baktım. Kızların çıkmasına daha vardı. ''Kim bu seni bu kadar sinirlendiren 'düşünmemen' gereken kişi?'' arkamdan gelen sesle hızla o tarafa döndüm. Düşünmemem gereken kişi karşımda bana güzel gözleri hülyalı bakışları uçuşan saçlarıyla adeta göz kırpıyordu. Ve emindim ki hayatın benimle alay edişi... Fevkaladeydi.
xXx
Beş yakın arkadaş...
Yeni şehir...
Bir üniversite macerası...
Melodi, Ege, Miray, Sera ve Beliz'in hayatlarında her şey üniversiteyle birlikte rengarenk bir hal alırken onlarla birlikte bu renk cümbüşünde boyanmaya hazır mısınız?
Hazırsanız... Sayfayı çevirin ve bu gökkuşağının tadını çıkarın...