Apartment 3B
- Reads 13,223
- Votes 124
- Parts 27
Ongoing
Last published Tue, Feb 13, 2018
Isang manipis lang na pader ang pagitan namin.
Kaya naman narinig ko ang mga bagay na ginagawa niya.
Pag-kalabog ng pintuan niya pag-pasok sa loob.
Pag-mumura niya kapag natatalo na ang basketball team na pinustahan niya.
Pag-hilik niya ng sobrang lakas na nakaka-distract sa pag-rereview ko.
Kahit nga yung mga hiyaw at ungol ng mga babaeng kasama niya bawat gabi. Naririnig ko
Pero lahat ng yun tiniis ko. Bakit? Eh sino ba naman ako para pakielaman siya. Neighbors lang naman kami sa three floored apartment na ito.
Ngunit hindi ko inaasahan na dumating ang isang araw na iyon.
Ang araw kung saan napuno ako.
Ang araw na nag-martsya ako palabas ng kwarto ko at kinatok ang sa kanya. Ang araw na diko na na-take ang ingay na ginagawa nila ng kasama.
Ang araw ng una naming pagkikita, ang araw na unang pinagbuksan niya ako ng pinto.
Pero imbis na pumasok ako sa kwarto niya.
Siya ang pinapasok ko... sa buhay ko.
All Rights Reserved
#14
sam
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Anghel sa Lupa (Brett Arana & Sarah Joy Galban)
"Hindi ko na kailangan pang makita ka para masabi kong maganda ka. Dahil sa boses mo pa lang alam kong mabuti kang tao. Dahil sa boses mo.. unang nahulog ang puso ko." Sarah Joy was getting bored as a night shift nurse. Kahit na ang ospital pang pinagtatrabahuhan niya ang isa sa pinakamalaking ospital sa Asia. Hindi rin biro ang sahod doon. Sa totoo nga marami ang gustong makapasok sa naturang ospital pero pili lang ang nakakapasok na manggagawa doon. "Sarah Joy, pinagkakatiwala ko sa iyo si Brett. Matalik na kaibigan ko yan. Pakialagaan siyang mabuti." pakiusap ng boss niyang si Dr. Fidel. Nagulat siya nang makita ang isang gwapong lalaking nakaratay sa hospital bed. Ayon sa boss niya ay kasalukuyan itong comatose dahil sa aksidenteng pag-crash ng sinasakyan nitong helicopter. Habang dumaraan ang mga araw ay narealize niyang nahuhulog na pala ang loob niya rito. Hanggang sa isang araw, dumating ang sarili niyang bangungot.. sa katauhan ng isang babaeng nag-claim na fiancée nito..Complete
Reasons Of Death
"Ahhhhhhhh!" Sigaw ng dalaga habang tumatakbo. Malapit na sana siya sa estasyon ng pulis ngunit hinatak ng binata ang kanyang buhok na kulang na lang ay matanggal na ito sa anit niya. "San ka pupunta? Hindi pa ko tapos." Ngumisi ito na may kasamang nakakatakot na halaklak. Kinaladkad niya ang dalaga habang hawak hawak ang isang baril. Hindi niya pa rin binabatawan ang dalaga hanggang sa makarating sila sa isang lumang bahay. Halata sa itsura nito na matagal na itong nakatunganga lamang at maaamoy rin ang nakakasulasok na amoy. "Ano bang pa bang gusto mo?." Pag sisigaw nito sa binata na agad sinampal ng binata dahil sa matining nitong boses. Pumunta ang binata sa kusina upang kumuha ng kutsilyo, lumapit siya sa dalaga at mariing hiniwa ang wrist nito. Ginawa niya rin ito sa kanyang sarili at pinagdikit ang dalawang wrist. "Ikaw, ikaw ang gusto ko. Akin ka lang,akin ka ka lang. Kasabay nito ang napakalakas niyang tawa na parang tawa ng isang demonyo. Marahan niyang hinmoalikan ang dalaga ngunit nagpupumiglas ito. "Tama na please..." Tuluyan ng tumulo ang luha ng dalaga. Tumigil ito at pinunasan ang luha ng dalaga. Nakangisilang ito at pinaikot ang kanyang ulo habang itinutok ang hawak na baril sakanyang ulo. Nanlaki naman ang mata ng dalaga. Gustuhin man niyang pigilan pero nangibabaw pa rin sakanya ang galit. "Sa gagawin mong yan paniguradong may I.D ka na sa impyerno." Tumawa lamang nang malakas ang lalake at tumigil. Mas lalong natakot ang dalaga ng itutok na sakanya ang baril. Sa ngayon ay seryoso na ito ngunit hindi pa rin ang ibinabaling ang mata at nakatingin lang ng diretso ang mata nito sa dalaga. "Kung pupunta man ako ng impyerno sisiguraduhin kong magkasama tayo." Hindi na nagpaligoy-ligoy ito at kinalabit ang gatilyo. Umalingaw-ngaw ang ingay ng putok ng baril sa buong kwarto at bigla na lamang natumba ito.Complete
My Man
chapter 1 Pasukan na naman bukas gusto ko nang mag relax sa tanang buhay ko. Ang pinaka ayaw ko sa pasokan ay yong reporting lalo na sa English kasi mahina ako don. Ewan ko ba kong bakit ayaw sa akin ang English nay an. Kunting tiis nlng nman kasi 5th year nko sa College at g-graduate nko ngayong march. Noon sa high school pa lang excited ako pumasok kasi marami akong crush.hehe.Lalo na mga kaklase ko ay ang g-gwapo pa nila. Aisstt! Nakakakilig at nakakamis pa sila. Pero ngayon na college na ako stick to one na lang ako kasi may boyfriend na ako. 1st day of class balik sa dati ganon parin tahimik ang school. Kasi hindi gaano kalaki ang Saint Jude Catholic school bihira lang ang mag aral dito kasi mahal at private pa. Naglakad muna ako kasi wala pang time, bigla akong nagulat na may humawak sa shoulder ko at hinalikan nya ang buhok ko. Oh!gulat ka ata Dianne parang may nakita kang molto. Siya si Dale Mendoza boyfriend ko na gwapo, matangos ang ilong, matangkad, Moreno at basketball player at crush nang campus kaya lapitin siya sa mga girl. Isa na don si Jasmine Reyes ang lumalandi sa boyfriend ko. Pasensya nalang sa iba kasi ako lang naman ang pinili niya. Hindi rin naman basta basta tong mukha ko no. etong ganda na to pang beauty queen kaya to. ‘Napa smile ako kunti sa naisip ko. Akala ko ba my pasok ka Hon? tanong ko sa kanya. Wala kasi teacher namin kaya pinuntahan na kita kaysa maunahan pa ako sa bestfriend mo kong makaasta parang lalake. Palagi naman tayong magkita ah kahit nga walang pasok parating tayong namasmas.. Pero limitado ang ras naman, "sambat niya na pagkasabi’ Ang sabihin mo na mis muna ako agad-agad.naks!naman ang sweet nang boyfriend ko."biglang tumatayo ang mga balahibo ko nang hinawakan nya ang bewang ko at hinahug papalit sa kanya.shit!eto na namn ang kilig ko na halos mawalan na ako nang lakas.Complete
When All I Have is You (Completed)
"Sakay!", nakasigaw na utos niya. Agad akong umupo at napataas pa ang aking mga balikat nang malakas niyang isinara ang pinto. Nandoon ang kaba at takot sa aking dibdib na pilit kong nilalabanan. Huminga ako ng malalim. Nang makasakay siya ay ni hindi niya ako nililingon. Kita ko ang mga ugat niya sa kanyang kamay habang mahigpit na nakahawak sa manibela. Nagyuko ako ng ulo habang kagat ang ibabang labi. "Now tell me...magkano ang sinasahod mo?", napaangat ako ng tingin sa kanya. His eyes are fix in front ngunit tagusan naman. "Magkano ang ibinabayad sa'yo?", mabalasik niyang tanong na ngayon ay titig na titig sa akin. But I didn't answer him. I just heard him curse. Ang sunod kong narinig ay ang pagtunog ng makina ng sasakyan. Minaniobra niya iyon at mabilis na pinaandar palayo. Patuloy sa pagmamaneho hanggang sa huminto kami sa may gilid ng daan. "Intindihin mo naman ako. Kailangan ko lang talagang..." "Bakit ginugutom ba kita?!" Napapikit ako sa kanyang tinuran. Hindi naman niya kasi ako kargo. Wala siyang responsibilidad sa akin. Kaya kong buhayin ang sarili ko... "Clarence naman...kailangan kong magtrabaho. Kailangan kong kumita ng pera..." "Kaya nga tinatanong kita kung magkano ang ibinabayad sayo...titriplihin ko or better yet sabihin mo sa'kin kung magkano ang gusto mo. Name your price..ibibigay ko sayo kahit magkano!" "Binibili mo ba 'ko?", hindi ko maiwasang itanong. Sa paraan ng pagkakasabi niya ay parang gusto na niya akong ariin na parang isang bagay. Nag-iwas siya ng tingin sa akin. "Kung sasabihin ko sayong oo...gusto kitang bilhin. Ibebenta mo ba ang sarili mo sa'kin?" Natigilan ako sa bigla nyang tanong. Clarence and Lucy Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Complete
Places & Souvenirs - CAGAYAN 1 - Enemies At First Sight
"I'm going to marry you whether you like it or not." ***** "Gentleman ka pala," sarkastikong sabi niya at pasalyang inilagay sa backseat ang mga maleta. "Pasalamat ka nga at tinulungan kitang magbuhat," tila naniniryang sabi ni Santi. "Bagahe mo naman ang mga iyan, ah? Dapat lang na mas may malasakit kang bitbitin iyan kaysa sa ibang tao." Naupo na ito sa harap ng manibela. "Ready to ride?" tanong pa nito at kinindatan siya. Padaskol na binuksan niya ang pinto sa backseat. "Bakit hindi mo pa paandarin?" asik niya. "Miss Catherine Abaya, linawin lang natin, okay? Sinundo kita dahil sinalo ko ang dapat sana ay sa papa ko. Pero hindi mo ako kargador at hindi mo rin ako driver. So hindi ko paaandarin itong sasakyan unless lilipat ka dito sa passenger seat." Nanlaki ang mga mata niya pero lumipat din siya ng puwesto. Magkalapat na magkalapat ang mga labi niya at halos mag-abot din ang mga kilay. "Good," pabulong na sabi ni Santi ngunit sadya ring ipinarinig sa kanya.Complete
The Apartment
A very short, horrifying, true-to-life story. Siguro nga madaming horror story na mas nakakatakot dito..pero atlis lahat dito ay TOTOO! "Bakit ganito ang pakiramdam ko?" bulong ni Marian sa sarili. "May namatay na dito....." may bumubulong sa kaniya "Kunin mo na to..." parang nababato-balani siya habang tinitingnan ang may kalumaan na mas maliit na kuwarto. Tumatayo ang mga balahibo niya at parang ang daming nagsasalita pero hindi niya maintindihan ang sinasabi gayung wala sa kanilang tatlo ng asawa niya at me-ari ng bahay ang nakibo habang pinapakita nito ang unang kwarto sa itaas. "Ngayon, punta tayo sa pinaka- Master's Bedroom." nagsalita ang may-ari matapos niya ipakita ang naunang mas maliit na kwarto pagka-bungad sa maliit na parang pinaka-sala ng ikalawang palapag ng bahay. Tumuloy sila sa gawing likuran ng naunang kwarto. Binagtas nila ang nasa gilid nitong koridor na may tabing na parang grills na kahoy na hanggang bewang ang taas dahil hagdan ang kasunod noon. Mas malaki ang sumunod na kwarto at malinis gaya ng nauna, wala nga din lang itong built-in cabinet na tulad din kanina. Sukat na ata ito ng dalawang kwarto ng aalisan nilang apartment. Prominente ang makintab at tabla na sahig nito na alam mong alaga sa bunot at floor wax. May kalumaan na ang bahay. Malaki at dalawang palapag ito at napakamura para sa 3,500 na paupa ng may-ari. Hindi ito ang tipo ng bahay na gusto ni Marian at parang kakaiba ang pakiramdam niya dito pero... pero may kakaiba itong halina na hindi niya kayang tanggihan. "Kung mag-decide kayo at gusto niyo, balikan na lang niyo, nasa harap lang naman ang bahay ko." patuloy ng may-ari habang pababa sila. "Kukunin po namin!" sabay abot ng 7 libo ni Marian bilang paunang bayad. " L...Love?" gulat na baling sa kanya ni Rodolfo. "Pag-isipan na muna kaya natin?" "Love, mura na to at malaki ang bahay. Okay na ako, dito na tayo lumipat sa Linggo." pinal na sabi ni Marian.Complete![Payment of Debt [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/150285174-256-k443775.jpg)
Payment of Debt [COMPLETED]
"You never learned Ashely!" Singhal nya sakin habang patuloy na umaagos ang luha. "You belong to me and you're staying this damn house whenever you like it or not! Mapapatay muna kita bago ka makakaalis sa pamamahay na ito! Naiintidihan mo ako?!" Isang malakas at nakakatakot na sigaw ang binigay nya saakin na sanhi mapa iyak at manginig pa lalo ako sa takot. "B-Bakit mo 'to ginagawa saakin?" Mahina kong tanong at sapat na yon para marinig nya. "Bakit mo ba ako pinapahirapan at pinaparusan ng ganito? B-Bakit hindi mo ako pinapayagan na makita si Papa? Miss na miss ko na s-sya" tumulo ang luha sa aking maga mata. Sa bawat salita na binigkas ko lahat yon bumara sa puso at lalamunan ko. Bakit ang selfish nya? "Curse and hit me all you want. Pero hindi na mag babago ang isip ko Ashely!" malamig na sagot nito at nadurog pa lalo ang puso ko sa sakit. Nag simula na syang mag lakad palabas nang kwarto "I will do anyting." Nanginiging kong turan habang pinupunasan ko ang luha sa aking pisngi "J-Just please... I will do anything, just hear me out... Gagawin ko ang lahat para payagan mo lang ako maka alis sa puder at buhay mo." Pag mamakaawa nya na patuloy na lumalandas ang luha sa kanyang mga mata. Napahinto si Drake sa pag lalakad at nag pakawala ito ng malalim na buntong-hiningga. "Just gave me a child Ashely." Saad nito na ako'y matigilan. "Bear my child and that's you can repay me on yours father debt... You can do whatever you like and you are free from this hell... Iiwan at ibibigay mo saakin ang bata... Yan lang ang gusto ko." Saad nya at tuluyan na akong manghina. Ano? Seryoso ba sya? Tanggapin ko ba ang alok nya? O hindi? Nag pakawala ako nang isang malalim na buntong-hiningga bago ako sumagot. "S-Sige, tatanggapin ko." Determinado nyang sagot at nagpakawala lamang sya ng isang makakatakot na ngiti sa kanyang labi. Dapat na ba akong kabahan? Sana wala akong pag sisihan sa mga desisyon na ginagawa ko pagkatapos nito.Complete
Ang Kwento Ko
Hi, readers. Gusto niyo ba kong makilala? Ako nga pala si Sam Cecilio. Nakatira ako dito sa isang magandang kalye ng Pandacan, Manila. Hindi familiar? Naku, dapat familiar sa inyo 'to. Dito lang naman nakatira ang idol niyong si Sam. Naks, assuming si ate niyo Sam. 24 years old na 'ko. Anak ako ni Mina at Bobet. Hindi ko na pahahabain pa ang tungkol sa akin. Basta ang alam ko lang, babasahin 'to ng iba sa inyo. Hindi ako mahilig magsulat, hilig ko lang ang gumawa ng kalokohan. At hindi ko naman ine-expect na yung konting kalokohan ko ay marami ang matutuwa. Tulad ko, ang dami kong tinawid na dagat ng panghuhusga at pangda-down ng mga tao. Pero hindi ako sumuko. At gusto kong pasalamatan yung mga taong naniwala sa akin right from the start, pati rin yung mga taong hindi naniwala sa akin.Marunong lang talaga akong magpasalamat. Mas ginawa niyo kong matapang at lalo akong nagkaroon ng lakas ng loob sa mga bagay-bagay. At syempre, sa aking ultimate best friend / true friend na si God. Kung hindi dahil sa Iyo, wala ako dito. Utang na loob ko ang lahat ng 'to sa'Yo.Complete
SEDUCING THE QUEEN BEE-TCH
"I think she deserve a sorry Miss Queen bee." "W-what?! Did I hear it right??" Hindi makapaniwalang tanong ko sa halos matawang tinig. "You??" I said na dinuro pa siya. "A fu*k*n transferee ay inuutusan akong mag sorry sa tatanga tangang yan?" I pointed out the stupid girl beside her na naka yuko lang before I let out a disbelief laugh, "are you kidding me?! And who do you think you are to tell me what to do?!" I shouted to her. "She already said her sorry but you still pushed her. Kung nabasa man yang damit mo, nabasa narin siya ngayon dahil sa pagtulak mo. Now It's your turn to say your sorry." She seriously said na parang hindi apektado sa galit ko. "Damn you!! Sino ka para sundin ko?!" Galit na sigaw ko sa kanya. "You'll say your sorry? Or you'll be sorry?" Banta pa niya. I heard the crowd gasped at what they heard. Saglit naman akong napanganga sa narinig, "Are you scaring me?! Sa tingin mo matatakot moko? You're just a transferee, you are nothi----" Natigil ako ng bigla itong humakbang patungo sakin, natahimik ako ng hinablot nito braso ko at hinatak palabas ng cafeteria namalayan ko nalamang nasa loob na kami ng comfort room. She push me in one of the corner naramdaman ko pa ang pader sa likuran ko, she walked away to lock the door before turning around to face me with her serious face. She walk closer. My heart starting to beat in nervousness ng ilapit niya ang mukha sa mukha ko, she even looking at my lips while doing that, as much as I wanted to push her ay hindi ko magawa dahil tila ako nawalan ng lakas kaya naman ng tuluyan ng lumapit ang mukha nito ay napapikit nalamang ako ng pagkariin riin. "Samuel Alejandro." Napadilat ako sa bulong na iyon. "Is he a good kisser? Is he good in bed? Hmm.. I think it's for me to find out." Lumayo na ito as she said that but I grab her arm just before she walk away. "What do you mean by that?" Tiim bagang kong tanong. Tinignan lang niya ako in a boring way. "I will seduce your boyfriend Ms. Queen bee."Complete
Beginning to Like You (Completed)
"I said live with me!", mabilis nitong sabi sa hinihiling na kondisyon. "Nasisiraan ka na ba? Ayoko! Hindi ako pumapayag...", mariin niyang wika. Saglit itong natigilan. Kita niya ang pagkuyom ng kamao nito. "Ayokong makasama ka", hindi nya napigilang bulalas. Akmang lalabas na ng silid nang maramdaman nya ang paghaklit ng kamay nito sa kanyang braso na kanyang ikinatigil. Napangiwi naman siya nang mas maramdaman ang sakit sa braso nya. "Mas nanaisin mo pang humingi ng tulong sa iba kesa sa'kin?, there's a lot of pain when he said it. "Kulang pa ba 'ko? Answer me, Amity. Damn it!", napapitlag sya sa marahas na pagmumura nito. "Let me go...", mahina nyang sambit at mabilis na humakbang palayo rito. Napasinghap siya nang bigla na lang siya nitong isinandal sa pader at marahas na hinalikan sa labi. Symon is kissing her in a punishable way. Sinubukan nyang itulak ito ngunit sa laki ay nahirapan siya. Tahimik na napaluha siya. Natigilan naman ang binata. "Siguro nga nasisiraan na 'ko...dahil ikaw pa rin ang gusto ko pagkatapos ng lahat", he whispered bago isiniksik ang ulo sa pagitan ng kanyang leeg. "Take me back, please...please, love", pagmamakaawa nito. Mahihirapan sya kung hahayaan nyang mangyari ang hinihiling nito. Malakas na itinulak ito palayo sa kanya. Rinig nya ang pag tawag nito pero hindi na nya ito nilingon pa. Tuluyang sasara na ang pinto ng elevator nang sumulpot ang binata. "Love...", pilit pinipigilan ang pagsara noon. Malakas na hinampas nang tuluyang magsara iyon kasabay ng sunod-sunod na pagmumura nito sa galit. Pagkababa ay patakbong nilisan nya ang lugar palayo rito kasabay ng pagpatak ng luha. Symon Terrence Fulton and Gianina Amity Delano Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Complete
"Hindi ko na kailangan pang makita ka para masabi kong maganda ka. Dahil sa boses mo pa lang alam kong mabuti kang tao. Dahil sa boses mo.. unang nahulog ang puso ko." Sarah Joy was getting bored as a night shift nurse. Kahit na ang ospital pang pinagtatrabahuhan niya ang isa sa pinakamalaking ospital sa Asia. Hindi rin biro ang sahod doon. Sa totoo nga marami ang gustong makapasok sa naturang ospital pero pili lang ang nakakapasok na manggagawa doon. "Sarah Joy, pinagkakatiwala ko sa iyo si Brett. Matalik na kaibigan ko yan. Pakialagaan siyang mabuti." pakiusap ng boss niyang si Dr. Fidel. Nagulat siya nang makita ang isang gwapong lalaking nakaratay sa hospital bed. Ayon sa boss niya ay kasalukuyan itong comatose dahil sa aksidenteng pag-crash ng sinasakyan nitong helicopter. Habang dumaraan ang mga araw ay narealize niyang nahuhulog na pala ang loob niya rito. Hanggang sa isang araw, dumating ang sarili niyang bangungot.. sa katauhan ng isang babaeng nag-claim na fiancée nito..
More detailsContent Guidelines