Apartment 3B
- Reads 13,232
- Votes 124
- Parts 27
Isang manipis lang na pader ang pagitan namin.
Kaya naman narinig ko ang mga bagay na ginagawa niya.
Pag-kalabog ng pintuan niya pag-pasok sa loob.
Pag-mumura niya kapag natatalo na ang basketball team na pinustahan niya.
Pag-hilik niya ng sobrang lakas na nakaka-distract sa pag-rereview ko.
Kahit nga yung mga hiyaw at ungol ng mga babaeng kasama niya bawat gabi. Naririnig ko
Pero lahat ng yun tiniis ko. Bakit? Eh sino ba naman ako para pakielaman siya. Neighbors lang naman kami sa three floored apartment na ito.
Ngunit hindi ko inaasahan na dumating ang isang araw na iyon.
Ang araw kung saan napuno ako.
Ang araw na nag-martsya ako palabas ng kwarto ko at kinatok ang sa kanya. Ang araw na diko na na-take ang ingay na ginagawa nila ng kasama.
Ang araw ng una naming pagkikita, ang araw na unang pinagbuksan niya ako ng pinto.
Pero imbis na pumasok ako sa kwarto niya.
Siya ang pinapasok ko... sa buhay ko.
All Rights Reserved
#10
apartment
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
When All I Have is You (Completed)
"Sakay!", nakasigaw na utos niya. Agad akong umupo at napataas pa ang aking mga balikat nang malakas niyang isinara ang pinto. Nandoon ang kaba at takot sa aking dibdib na pilit kong nilalabanan. Huminga ako ng malalim. Nang makasakay siya ay ni hindi niya ako nililingon. Kita ko ang mga ugat niya sa kanyang kamay habang mahigpit na nakahawak sa manibela. Nagyuko ako ng ulo habang kagat ang ibabang labi. "Now tell me...magkano ang sinasahod mo?", napaangat ako ng tingin sa kanya. His eyes are fix in front ngunit tagusan naman. "Magkano ang ibinabayad sa'yo?", mabalasik niyang tanong na ngayon ay titig na titig sa akin. But I didn't answer him. I just heard him curse. Ang sunod kong narinig ay ang pagtunog ng makina ng sasakyan. Minaniobra niya iyon at mabilis na pinaandar palayo. Patuloy sa pagmamaneho hanggang sa huminto kami sa may gilid ng daan. "Intindihin mo naman ako. Kailangan ko lang talagang..." "Bakit ginugutom ba kita?!" Napapikit ako sa kanyang tinuran. Hindi naman niya kasi ako kargo. Wala siyang responsibilidad sa akin. Kaya kong buhayin ang sarili ko... "Clarence naman...kailangan kong magtrabaho. Kailangan kong kumita ng pera..." "Kaya nga tinatanong kita kung magkano ang ibinabayad sayo...titriplihin ko or better yet sabihin mo sa'kin kung magkano ang gusto mo. Name your price..ibibigay ko sayo kahit magkano!" "Binibili mo ba 'ko?", hindi ko maiwasang itanong. Sa paraan ng pagkakasabi niya ay parang gusto na niya akong ariin na parang isang bagay. Nag-iwas siya ng tingin sa akin. "Kung sasabihin ko sayong oo...gusto kitang bilhin. Ibebenta mo ba ang sarili mo sa'kin?" Natigilan ako sa bigla nyang tanong. Clarence and Lucy Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Complete
SEDUCING THE QUEEN BEE-TCH
"I think she deserve a sorry Miss Queen bee." "W-what?! Did I hear it right??" Hindi makapaniwalang tanong ko sa halos matawang tinig. "You??" I said na dinuro pa siya. "A fu*k*n transferee ay inuutusan akong mag sorry sa tatanga tangang yan?" I pointed out the stupid girl beside her na naka yuko lang before I let out a disbelief laugh, "are you kidding me?! And who do you think you are to tell me what to do?!" I shouted to her. "She already said her sorry but you still pushed her. Kung nabasa man yang damit mo, nabasa narin siya ngayon dahil sa pagtulak mo. Now It's your turn to say your sorry." She seriously said na parang hindi apektado sa galit ko. "Damn you!! Sino ka para sundin ko?!" Galit na sigaw ko sa kanya. "You'll say your sorry? Or you'll be sorry?" Banta pa niya. I heard the crowd gasped at what they heard. Saglit naman akong napanganga sa narinig, "Are you scaring me?! Sa tingin mo matatakot moko? You're just a transferee, you are nothi----" Natigil ako ng bigla itong humakbang patungo sakin, natahimik ako ng hinablot nito braso ko at hinatak palabas ng cafeteria namalayan ko nalamang nasa loob na kami ng comfort room. She push me in one of the corner naramdaman ko pa ang pader sa likuran ko, she walked away to lock the door before turning around to face me with her serious face. She walk closer. My heart starting to beat in nervousness ng ilapit niya ang mukha sa mukha ko, she even looking at my lips while doing that, as much as I wanted to push her ay hindi ko magawa dahil tila ako nawalan ng lakas kaya naman ng tuluyan ng lumapit ang mukha nito ay napapikit nalamang ako ng pagkariin riin. "Samuel Alejandro." Napadilat ako sa bulong na iyon. "Is he a good kisser? Is he good in bed? Hmm.. I think it's for me to find out." Lumayo na ito as she said that but I grab her arm just before she walk away. "What do you mean by that?" Tiim bagang kong tanong. Tinignan lang niya ako in a boring way. "I will seduce your boyfriend Ms. Queen bee."Complete
Ang Selosong Nagmahal sa Akin...
"Saan ang punta mo? Nagmamadali ka yata?" nakunot noong tanong sa kanya ni Reed. Simula ng maging magkaibigan sila ay nabatid nya na may tendency din pa lang maging sumpungin ang binata paminsan-minsan. Hindi nya nga lang masyadong pinagpapansin ito kapag ganoon ito bagkus ay lalo pa nyang iniinis. Kahit papaano man lang ay makaganti sya sa mga ka-abnormalan nito sa kanila ni Adriana. "Makikipag-date." Hindi nya ito nilingon at patuloy na niligpit ang mga gamit. Ipinapasok na nya ang mga libro sa bag niya ng maramdaman ang kamay nito sa braso nya. Nakita nyang palabas na ang mga kaklase nila at napatiuna na rin si Adriana sapagkat may susunod pa itong klase. Ang propesor naman nila ay lumabas na rin. Silang dalawa na lang ang naiwan sa loob ng silid. "Anong sabi mo?" pilit syang hinaharap nito. Naramdaman niya na bahagyang dumiin ang kamay ng binata sa braso nya. "Reed, Teka, masakit. Ano bang problema-"naputol ang iba pang sasabihin nya ng makita ang pagtatagis ng bagang nito. His dark eyes looked like she had never seen before. "R-Reed-"napaatras siya ng dahan-dahan ay lumapit ang binata sa kanya. His eyes were suddenly cold. Tila nawala ang kislap ng pagkapilyo sa mga iyon. "Saan ka sabi pupunta?" Mariin na inulit nito ang tanong kanina. Nagulat siya ng pumailalim ang kamay nito sa buhok nya. Habang ang isang kamay naman nito ay pumulupot sa beywang niya.Complete
Breaking The Gangster's Heart
"you're late again Ms.Valdez" sabi nya sa akin Kaso lasing ako kaya pahibay hibay akong pumunta sa upuan ko T:"Ms.Valdez ang lakas mo namang pumasok ng late tapos papasok ka ng lasing" "Wala kang pakialam, dahil una sa lahat kayang kaya kitang patalsikin sa isang tawag ko lang sa magulang ko" sabi ko sa kanya T:" at ano naman magagawa ng mga magulang mo sa trabaho ko dito?" Taka nyang tanong "I quess you guys really don't know" sabi ko tsaka tumungin sa mga kaklase ko" Na ako lang naman ang nag iisang anak at tagapagmana ng school na ito...kung hindi nyo alam" tsaka tumingin ulit sa teacher namin na gulat na gulat "Ano maam may sasabihin ka pa, so may I excuse myself" tsaka lumabas Wala ako sa mood at wala na rin naman ang mga kaibigan ko kaya napag desisyunan kong kong umalis na lang at pumunta sa club... Buti pa dito walang manggugulo sa akin di katulad sa school... walang kwenta Nandito ako ngayon sa bar station... nag iinom marami rami na rin ang naiinum ko ng tumawag si Alex Ano na naman kailangan nya... "Bakit ba?" Irita kong tanong AX:" gusto ko sanang malaman kung sasama ka sa laban ngayon" tanong nya Tamang tama gusto kong mangbug bog Pasensya na lang sa kalaban ko... "Sige Punta na ako" sabi ko tsaka inumbos ang iniinum ki at umalis na... Pag dating ko sa HQ nandun na sila kaya agad na akong nagbihis... Tapos umalis na kami... Nag simula na ang laban... Pinauna ko na sila para walang pakialamanan... Natapos na sila at ako naman ngayon... "Pasensya ka na lang,mainit ang ulo ko,bahala na kung anong magagawa ko sayo" sabi ko sa kalaban ko Inatake ko na sya at di tinigilan.. Nakapaibabaw ako sa kanya habang pinag susuntok sya... Hindi na sya makagalaw... nang biglang nag salita ang kasama ko "Jam tandaan mo ang rules wag kang papatay"sabi nilang lahat Pero di ako nakinig at patuloy pa rin sa gunagawa ko...Complete
Ang Kwento Ko
Hi, readers. Gusto niyo ba kong makilala? Ako nga pala si Sam Cecilio. Nakatira ako dito sa isang magandang kalye ng Pandacan, Manila. Hindi familiar? Naku, dapat familiar sa inyo 'to. Dito lang naman nakatira ang idol niyong si Sam. Naks, assuming si ate niyo Sam. 24 years old na 'ko. Anak ako ni Mina at Bobet. Hindi ko na pahahabain pa ang tungkol sa akin. Basta ang alam ko lang, babasahin 'to ng iba sa inyo. Hindi ako mahilig magsulat, hilig ko lang ang gumawa ng kalokohan. At hindi ko naman ine-expect na yung konting kalokohan ko ay marami ang matutuwa. Tulad ko, ang dami kong tinawid na dagat ng panghuhusga at pangda-down ng mga tao. Pero hindi ako sumuko. At gusto kong pasalamatan yung mga taong naniwala sa akin right from the start, pati rin yung mga taong hindi naniwala sa akin.Marunong lang talaga akong magpasalamat. Mas ginawa niyo kong matapang at lalo akong nagkaroon ng lakas ng loob sa mga bagay-bagay. At syempre, sa aking ultimate best friend / true friend na si God. Kung hindi dahil sa Iyo, wala ako dito. Utang na loob ko ang lahat ng 'to sa'Yo.Complete
My Possessive Adoptive-BIGBrother
"Jiliane! Buksan mo 'tong pinto!" malakas nitong binayo ang pintuan niya. Alam niyang tuluyan ng naputol ang pasensya nito sa kanya dahil sa ginawa niyang pag-iwas sa binata. She didn't care actually, kung ayaw nitong marinig ang rason niya ay wala rin siyang balak makinig sa sermon nito. "I said open the goddamn door or I swear I will break this thing! Jiliane!" sigaw nito mula sa labas. Bahagya siyang kinabahan sa karahasang ibinabadya ng boses ng binata. Wrong timing naman ang pag-alis ng mag-asawa at tiyak na walang makakaawat sa pagwawala ng binata. Reed, asan ka na ba? Awatin mo ang kuya mo, parang awa mo na. Kahit kinakabahan ay pinilit niya ang mga paa na humakbang patungo sa pinto. She decided to let him in. Bago pa nga nito tuluyang masira ang pintuan niya. Dahan-dahan niyang binuksan ang dahon ng pintuan. Kita niya ang pamumula ng mukha nito sa labis na galit. Inisang hakbang nito ang pagitan nila at marahas siyang pinangko at inupo sa kama. "Why?... bakit napakatigas ng ulo mo?" nanggigigil na hinawakan nito ang mukha niya sa dalawang palad nito. Tinabig niya ang mga kamay nito at hinarap ang nagbabagang mata ng binata. "Tao ako, Alejandro, hindi hayop o bagay na walang sariling utak para um-oo palagi sa gusto. So what kung hindi ko natupad ang pangako ko? Tao lang naman ako, diba? Kung pagmomodelo man ang gusto kong gawin karera ay wala ka ng pakialam doon! Gagawin ko ang gusto ko at kahit ikaw ay hindi mo ako pwedeng pigilan!" she said defiantly. What she just said fueled his anger. Naniningkit ang mga matang tinitigan nito ng binata ang kabuuan ng mukha niya bago marahas na bumaba ang mukha nito sa kanya upang angkinin ng pangahas nitong labi ang labi niya. Naramdaman niya ang paglapat ng likod niya sa malambot niyang kama. No! -Hello guys, gusto nyo rin ba mabasa love story ni Reed? -ano pa inaantay nyo? vote and comments na.. LOL.Complete
The Apartment
A very short, horrifying, true-to-life story. Siguro nga madaming horror story na mas nakakatakot dito..pero atlis lahat dito ay TOTOO! "Bakit ganito ang pakiramdam ko?" bulong ni Marian sa sarili. "May namatay na dito....." may bumubulong sa kaniya "Kunin mo na to..." parang nababato-balani siya habang tinitingnan ang may kalumaan na mas maliit na kuwarto. Tumatayo ang mga balahibo niya at parang ang daming nagsasalita pero hindi niya maintindihan ang sinasabi gayung wala sa kanilang tatlo ng asawa niya at me-ari ng bahay ang nakibo habang pinapakita nito ang unang kwarto sa itaas. "Ngayon, punta tayo sa pinaka- Master's Bedroom." nagsalita ang may-ari matapos niya ipakita ang naunang mas maliit na kwarto pagka-bungad sa maliit na parang pinaka-sala ng ikalawang palapag ng bahay. Tumuloy sila sa gawing likuran ng naunang kwarto. Binagtas nila ang nasa gilid nitong koridor na may tabing na parang grills na kahoy na hanggang bewang ang taas dahil hagdan ang kasunod noon. Mas malaki ang sumunod na kwarto at malinis gaya ng nauna, wala nga din lang itong built-in cabinet na tulad din kanina. Sukat na ata ito ng dalawang kwarto ng aalisan nilang apartment. Prominente ang makintab at tabla na sahig nito na alam mong alaga sa bunot at floor wax. May kalumaan na ang bahay. Malaki at dalawang palapag ito at napakamura para sa 3,500 na paupa ng may-ari. Hindi ito ang tipo ng bahay na gusto ni Marian at parang kakaiba ang pakiramdam niya dito pero... pero may kakaiba itong halina na hindi niya kayang tanggihan. "Kung mag-decide kayo at gusto niyo, balikan na lang niyo, nasa harap lang naman ang bahay ko." patuloy ng may-ari habang pababa sila. "Kukunin po namin!" sabay abot ng 7 libo ni Marian bilang paunang bayad. " L...Love?" gulat na baling sa kanya ni Rodolfo. "Pag-isipan na muna kaya natin?" "Love, mura na to at malaki ang bahay. Okay na ako, dito na tayo lumipat sa Linggo." pinal na sabi ni Marian.Complete
Reasons Of Death
"Ahhhhhhhh!" Sigaw ng dalaga habang tumatakbo. Malapit na sana siya sa estasyon ng pulis ngunit hinatak ng binata ang kanyang buhok na kulang na lang ay matanggal na ito sa anit niya. "San ka pupunta? Hindi pa ko tapos." Ngumisi ito na may kasamang nakakatakot na halaklak. Kinaladkad niya ang dalaga habang hawak hawak ang isang baril. Hindi niya pa rin binabatawan ang dalaga hanggang sa makarating sila sa isang lumang bahay. Halata sa itsura nito na matagal na itong nakatunganga lamang at maaamoy rin ang nakakasulasok na amoy. "Ano bang pa bang gusto mo?." Pag sisigaw nito sa binata na agad sinampal ng binata dahil sa matining nitong boses. Pumunta ang binata sa kusina upang kumuha ng kutsilyo, lumapit siya sa dalaga at mariing hiniwa ang wrist nito. Ginawa niya rin ito sa kanyang sarili at pinagdikit ang dalawang wrist. "Ikaw, ikaw ang gusto ko. Akin ka lang,akin ka ka lang. Kasabay nito ang napakalakas niyang tawa na parang tawa ng isang demonyo. Marahan niyang hinmoalikan ang dalaga ngunit nagpupumiglas ito. "Tama na please..." Tuluyan ng tumulo ang luha ng dalaga. Tumigil ito at pinunasan ang luha ng dalaga. Nakangisilang ito at pinaikot ang kanyang ulo habang itinutok ang hawak na baril sakanyang ulo. Nanlaki naman ang mata ng dalaga. Gustuhin man niyang pigilan pero nangibabaw pa rin sakanya ang galit. "Sa gagawin mong yan paniguradong may I.D ka na sa impyerno." Tumawa lamang nang malakas ang lalake at tumigil. Mas lalong natakot ang dalaga ng itutok na sakanya ang baril. Sa ngayon ay seryoso na ito ngunit hindi pa rin ang ibinabaling ang mata at nakatingin lang ng diretso ang mata nito sa dalaga. "Kung pupunta man ako ng impyerno sisiguraduhin kong magkasama tayo." Hindi na nagpaligoy-ligoy ito at kinalabit ang gatilyo. Umalingaw-ngaw ang ingay ng putok ng baril sa buong kwarto at bigla na lamang natumba ito.Complete
![Payment of Debt [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/150285174-256-k443775.jpg)
"Sakay!", nakasigaw na utos niya. Agad akong umupo at napataas pa ang aking mga balikat nang malakas niyang isinara ang pinto. Nandoon ang kaba at takot sa aking dibdib na pilit kong nilalabanan. Huminga ako ng malalim. Nang makasakay siya ay ni hindi niya ako nililingon. Kita ko ang mga ugat niya sa kanyang kamay habang mahigpit na nakahawak sa manibela. Nagyuko ako ng ulo habang kagat ang ibabang labi. "Now tell me...magkano ang sinasahod mo?", napaangat ako ng tingin sa kanya. His eyes are fix in front ngunit tagusan naman. "Magkano ang ibinabayad sa'yo?", mabalasik niyang tanong na ngayon ay titig na titig sa akin. But I didn't answer him. I just heard him curse. Ang sunod kong narinig ay ang pagtunog ng makina ng sasakyan. Minaniobra niya iyon at mabilis na pinaandar palayo. Patuloy sa pagmamaneho hanggang sa huminto kami sa may gilid ng daan. "Intindihin mo naman ako. Kailangan ko lang talagang..." "Bakit ginugutom ba kita?!" Napapikit ako sa kanyang tinuran. Hindi naman niya kasi ako kargo. Wala siyang responsibilidad sa akin. Kaya kong buhayin ang sarili ko... "Clarence naman...kailangan kong magtrabaho. Kailangan kong kumita ng pera..." "Kaya nga tinatanong kita kung magkano ang ibinabayad sayo...titriplihin ko or better yet sabihin mo sa'kin kung magkano ang gusto mo. Name your price..ibibigay ko sayo kahit magkano!" "Binibili mo ba 'ko?", hindi ko maiwasang itanong. Sa paraan ng pagkakasabi niya ay parang gusto na niya akong ariin na parang isang bagay. Nag-iwas siya ng tingin sa akin. "Kung sasabihin ko sayong oo...gusto kitang bilhin. Ibebenta mo ba ang sarili mo sa'kin?" Natigilan ako sa bigla nyang tanong. Clarence and Lucy Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18
More detailsContent Guidelines