Never Imagine

"Lagi na lang bang ganito?" I frustratedly said then gulp the glass of water in front of me.

"Miss Tey, intindihin n'yo naman po. Sikat s'ya eh. Sikat na sikat. If his fans know about you, di lang buhay ni Vahn ang masisira... pati 'yong sa'yo at s-sa bata." He replied bago tumingin sa tyan ko.

"Gusto ko lang namang makausap s'ya eh. As if naman, pipilitin ko s'yang pakasalan ako. Makausap. Lang. S'ya. 'Yon lang. Seven months na! Seven months nang lumipas pero pagmumukha mo pa rin 'yung lagi kong nakikita! Gano'n ba s'ya ka-busy na kahit sampung-minuto lang, di n'ya kayang magbigay? Grabe naman ka-selfish 'yang idol n'yo!" I said through gritted teeth. Ubus na ubos na 'yong pasensya ko.

"He's busy. Ms. Tey, alam mo ikaw ang di makaintindi. I'm sorry to say this, pero kasi di mo alam yung nararamdaman ni V kasi di naman ikaw yung sikat eh. Di naman ikaw yung busy. Di naman ikaw yung masisira yung buhay."

I mocked a laugh. Gago ba 'tong kaharap ko? Alam ko namang may kasalanan din naman ako kung bakit nabuo 'to pero bakit parang ako lang 'yong may problema? Bakit parang ginawa kong mag-isa 'tong bata na 'to? Sarap magwala. "Ah gano'n?" May diin kong bigkas.

Tumango-tango s'ya. "Intindihin mo na lang."

"Sikat s'ya? Pwes, pasikatin din natin yung sarili ko." Bulong ko pero narinig ata ako ng katapat ko dahil tumingin s'ya sa akin and his face contorted with horror. I don't care anyway. Naubos na lahat ng pasensya ko. "I'm done! Tell Vahn--"

"Shhh... Ms. Tey tone-down your voice." He cut me out bago nagpalinga-linga sa paligid. "They might hear us."

"I don't fucking care. Tell that dude to talk to me! Or else..." Nakita ko ang pagbabago ng mukha ng lalaking kaharap ko.

"O-or else?" He uttered.

"I will never have a second thought of telling the people that I'm having his child!" I finalized then I walk away.

Is this what you really wanted, V?