KIRILGAN

Bu Liya ve Ecmel'in hikayesi aşkın en saf ve zor hali. İki masum insan ve bir büyük yalan. Bazen gerçekler korkutucu olabilir ve bir yalana inanmayı tercih ederiz. Liya ve Ecmel de bir yalana inanmayı tercih etti. Bu onları ya sona yada yeni bir başlangıca götürecek.

*********************************************************************************
"Kendine bir iyilik yap ve bir daha asla karşıma çıkma Liya Songun, seni bir daha görürsem bu sefer gerçekten bırakmam !"

"Bunu seve seve yapacağımdan emin olabilirsin."

Arabadan gülüp indiğinde bende indim ve onun olduğu tarafa yürüdüm. Sürücü koltuğuna geçmek için yeltendiğimde elini kapıya koyup engel olmuştu. Üzerime eğildiğinde bedenimi geri çekmiştim. Kulağıma doğru eğilip fısıldamıştı.

"Söylediklerimi unut doktor. Mutlaka bir gün tekrar karşılaşacağız ve ben o gün çok eğleneceğim."

Kendini geri çekip tekrar gözlerime baktığında yutkundum.

"Seni arabayla uzaklaştıktan 5 dakika sonra unutmuş olacağım. Hatta unutmaya başladım bile."

Kolunu önümden itip arabaya bindim ve zorda olsa kemerimi bağladım ve kapıyı sert bakışları üzerimdeyken kapatmıştım. Arabayı çalıştırmadan önce, camı açıp son kez ona baktım.

"Bide son bir şey daha, eğer olurda karşılaşırsak, sende kendine bir iyilik yap ve beni unutmuş ol. Çünkü ben seni unuttuğum için yanımdan geçsen de görmeyeceğim."

Ecmel kafa sallayıp gülmüştü.

"Sana sözüm olsun, beni görmeni sağlayacağım ve emin ol ben sözlerimi tutarım doktor."