Lots of Love, Lovatics...

Duyguların en yogun oldugu dönemlerde, gece yarıları, özel günler... Bazen, okuyamayacagını bilseniz bile yazmak gelir içinizden... Aslında, her gün yanı basınızda oldugunu hissettiginiz insana hem çok yakın, hem de bir o kadar uzak olduğunuzu ancak böyle zamanlarda itiraf edebilirsiniz kendinize. Ve yazmak...evet, rahatlatır...çünkü, kendinize değil, kâğıtlara itiraf ediyorsunuzdur onca şeyi... İtirafların acı verdiğini bilirsiniz degil mi?

Peki ya, icinizdeki bu fırtına, zaman zaman baska insanların icine de ugruyorsa? Böyle zamanlarda bir tercümana ihtiyac duyuyorlarsa... Sizce de paylasmak gerekmez mi?