Uçurulmuş Evcik

Men bir evcik qurmuşdum,
Sade, besit bir evcik..
Lap sevincek olmuşdum,
Uşaq kimi sevincek...

Gözü götürmeyeni çox idi evciyimin,
Sanırdım tekce menem qelbinde sevdiyimin,
Evciyim çox dözümsüz bir evcikdi
Bilirdim...
Ona göre hamidan gizlemek istiyirdim...

Bilirdim xain söze, bed göze dözmeyecek,
Bilirdim ki yanından bir yel esse uçacaq,
Menim de bu sevincim heçe-puça çıxacaq...

Qorxa-qorxa, ese-ese, her ezaba döze-döze...
Her ne ise, nese, nese...

Bu evcikde yaşayırdım,
Lap xoşbexde oxşayırdım...