Geceyle Gelen Aşk

Geceyle Gelen Aşk

  • WpView
    Reads 28
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Jan 18, 2018
Arkama bakmaya korkuyordum.Pislik herifler hala peşimdelerdi.Ne yapacağımı bilmiyordum.Birden aklıma bir fikri geldi ama pek de iç açıcı değildi.Hiç düşünmeden kendimi durmakta olan o arabaya attım. "Ne yapıyorsun lan sen ? " "Hadi sür " "İn şu arabadan.Oradan bakılınca taksiciye mi benziyorum ?" "Oradan bakılınca müşteriye mi benziyorum ? Lütfen sadece sür şu arabayı.Hayatım buna bağlı." "Bundan banane.İn dedim sana " Adamlar gittikçe yaklaşıyorlardı.Bu benim son şansımdı. "Eğer hemen sürmezsen bir kızın hayatının mahvoluşuna şahit olacaksın." Önce bana baktı ardından peşimdeki adamlara.Adamlar durmuş beni arıyorlardı.İçlerinden biri arabanın içinde olduğumu fark etmişti,Arabaya doğru yürümeye başlamışlardı ki yanımdaki çocuk arabayı çalıştırdı. Bu hikaye ,gerçekte yaşanması neredeyse imkansız olan bir hikayeydi.Ama yaşanmıştı.Hayat bu.Her şey olabilirdi.Aşk size sıradan bir yoldan da gelebilirdi,filmleri aratmayacak tarzdan da.Tıpkı Aras ve Nehir'de olduğu gibi. Her şey Nehir'in o arabaya binmesiyle başladı.Eğer Nehir o gece o adamlarla karşılaşmasaydı belki de Aras'la hiç tanışmayacaktı. Unutmayın hayatta hiçbir şey tesadüf değildir.Onların kaderleri buysa buna kim engel olabilir.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines