El Espejo de Tyler Hamilton

El Espejo de Tyler Hamilton

  • WpView
    OKUNANLAR 249
  • WpVote
    Oylar 20
  • WpPart
    Bölümler 11
WpMetadataReadDevam ediyor
WpMetadataNoticeSon yayınlanan Pzt, Şub 12, 2018
Tyler es un hombre de tan sólo 25 años, su vida no es para nada perfecta. Se podría decir que era cruel, muy cruel. Su ansiedad, depresión, lo carcomían por dentro. Cada día anhelaba más la muerte que la vida. Se debatía en seguir luchando o acabar de una vez con todo pero al parecer nada era tan sencillo como él creía. «¿Alguien me puede decir que ésta pasando? Joder, ¿Qué se supone que es esto? Dios, ¿Hay algo de sentido en éste lugar?» Había tenido sueños extraños últimamente, sueños que lo despertaban con el corazón desesperado. Aquellos sueños estaban distorsionando su capacidad para diferenciar la realidad y el sueño, eran demasiado constantes y su cabeza parecía a punto de estallar con sólo pensarlo. Empezaba a dudar de sí mismo, quizás debería internarse, él en definitiva estaba loco. «No, no, no puedo más. Por favor, basta. No puedo más, por favor, haz que pare. Maldita sea, hagan que pare. Estoy loco. Soy un maldito imbécil, joder.» Cambiaba cada vez más, el antiguo Tyler se estaba perdiendo como naufrago en el gran y profundo mar. Era claro y demasiado, jamás volvería a ser el mismo. «Detente. Por favor. No es lo que piensas. Tyler, éste no eres tú. Detente. ¡TYLER, NO!» Su final esperado llegaría, por supuesto que sí. Todo pasaría, lo anhelado llegaría. Su final lo estaría esperando sólo que no sería para nada como él pensaba. Muchas cosas flotaban sin reparo en el espeso aire y sólo él sabía que eran. ¿Valdrá la pena el suicidio en éste momento? Todo estaba cada vez más complejo. El infierno estaba a punto de desatarse y no avisaría. Su final se acerca y no será nada lindo. «Que triste es esto, Ty. Me engañaste muy bien, eres astuto pero no tan inteligente como creía. ¿Por qué? Era el único que tenía fe en ti, pequeño insolente. Vamos, Tyler. ¿Qué tan difícil era? No se quedará así, apenas estamos comenzando.» Y que comience el juego. ---- ©JSWW2002
Tüm hakları saklıdır
#665
ben
WpChevronRight
En büyük hikaye anlatıcılığı topluluğuna katılınKişiselleştirilmiş hikaye önerileri alın, favorilerinizi kütüphanenize kaydedin ve topluluğunuzu büyütmek için yorum yapın ve oy verin.
Illustration

Ayrıca sevebilecekleriniz

  • •REIGN• [Primer libro de La bilogía Mareas de fuego]
  • Enemiga del CEO
  • CUANDO LOS CORAZONES CHOCAN 💕
  • Miráme a los ojos. (Twilight)
  • FINITE INCANTATEM: El inminente vacio de Draco Malfoy
  • Olvidando El Amor Tyler Posey y Tu
  • L A Z O S  L E T A L E S +18 [EN PROCESO]
  • ミMi Jefe...Me Ama???ミ
  • EL BALCÓN [Oscuro secreto]
  • Desilusión ©

"Los gatos juegan con los ratones antes de cazarlos..." Hace unos meses cumplí diecisiete años, el treinta de enero para ser específica. Unos meses después de ello, todo cambió. Nuestras vidas no eran normales, sin embargo, luego de que Fénix nos presentara a Póker, y nos contara de su vida y pasado oscuro, nuestras perspectivas cambiaron por completo. Teníamos que encontrar al desconocido antes de que nos encontrara a nosotros. Teníamos que poner en práctica lo visto en los entrenamientos, así tuviéramos que ensuciarnos las manos, lo cual no nos quitaba el sueño. Amenos de que se tratara de uno de nosotros. Luego de aquella pelea, aquella noche, aquella muerte, algo cambió dentro de nosotros. Dentro de mí, mis pesadillas volvieron junto con nuevas, y ahora mi pasado me atormenta cada que cierro los ojos... Pero estoy lidiando con ello, soy fuerte y sé que pronto lograré sanar y evolucionar. ¿Cómo llegué hasta aquí? Ya lo verás... Fue algo agridulce: confusión, drama, pasión, más drama, peleas, discusiones, sangre, más confusión. Sin embargo, nunca nos dejamos solos, tuviéramos o no la misma sangre, éramos familia, la familia que nuestras familias no nos ofrecieron. Nuestras vidas no son dignas de ser romantizadas por el mundo, al final de todo somos una familia más que se encarga de matar a todo tipo de abusadores, hasta a otros y otras asesinas. Somos empáticos y apáticos al dolor ajeno, cuando lo amerita. No buscamos agradarles, pero una vez conozcan nuestra historia, no podrán evitar querer ser parte de ella... Aunque no cometemos el mismo error dos veces, podrán observar sin estar dentro, no podemos perder a otra alma pura. Y recuerden no dejarse engañar: Hierba mala nunca muere. ~WOGMEN.

Daha fazla bilgi
WpActionLinkİçerik Rehberi