Aslında...

Her zamanki gibi uyanmıştım.Hava aydınlıktı.Kuşların ötüşü bir melodi gibiydi, huzur veriyordu.Sağıma döndüm.Mavi, gökyüzü kadar hoş bir renkte uzun saçlıydı.Gözleri de gökyüzü kadar uçsuz bucaksız ama bazen de renkleri solan lacivert gökyüzüne dönebilirdi.Narin, bembeyaz tenliydi ama o kimdi? Bana baktı ve ''Günaydın sevgilim.'' diyince şaşırdım.Ellerime baktım.Yüzüme dokundum.Benim değildi sanki bu vücut.Ayağa kalktım ve aynadan baktım.Upuzun, sarı saçlar.Yıldız gibi parlayan yemyeşil gözler...Bir dakika, ben kahverengi saçlı ve altın sarısı gözlere sahip değil miydim!

(Mystic Messenger - Another Story açılmadan yazılmıştır.V rutinini bizim istediğimize göre planladık.)