ℤehir

Acıya bağışıklı olmak.

Acıya bağışıklı olunur muydu? Acı dediğin her zaman, her türlü batmaz mıydı insanın ruhuna?

İnsan hep kaçmaz mıydı acıdan, düşmanından köşe bucak saklandığı gibi?

Bugüne kadar bana zarar veren her şeyden kaçacağımı söyleyerek uyandığımda, o sabah sözümü tutamadım. Ve o günden sonra, geceleri ninni söyleyerek o yalanı uyuttum.

Ama o yalanın da benimle birlikte büyüyeceğini hesaba katmadığımda, çoktan bir yılan gibi boğazıma dolanmış, en büyük düşmanı olarak beni seçmişti.

Acıya bağışıklı olamadan, bağımlı olmuştum.

Ve bu, zannettiğimden daha zordu.

Hastalık küçük bedenime fazlaydı, ruhuma dar geliyordu. Hayatımı anlattığımda mucize diyordu bana doktor, ne seni burada böyle hayatta tutan?

Sana kimse elini uzatmamıştı ki, sen nereye tutundun böyle?

Ruhum bile yara bere içinde, görmüyor musun?

Ama unutma, bu kesikleri atan sensin.

Unutmadım, buna izin veren de benim.

Yazım tarihi: 02.12.2020
Yayım tarihi: 21.01.2021