Hüsran

Ben dedi, birgün bile görmedim ki seni, benden uzak olduğun için üzülürken,oysa iyi bir tiyatrocuydun rol olsun yapabilirdin.Önce bana değer verdiğini düşünüp mutlu olurdum sonra senin üzüldüğüne üzülürdüm.Hakettim mi bilmiyorum dedi değerli biri olmayı gözünde.Ama ben elimden geleni yaptım,elimden gelmeyen nedir diye kendimi de yiyip bitirdim.Ben yine bazı geceler hasta olsaydım,uzak olduğumuz için birbirimize ama bir kere düşünebilseydim keşke o kadar acı çektikten sonra bir nebze kıymetimin olduğunu gözünde.Kimse istemezdi dedi,olmayı benim gibi.Bir yığın umutsuzluğun içinde sürekli aklımı yoklayan acılarla güreşmeyi.Kaybettim dedi.Ama durdu sonra tekrar onun için ellerini açıp dua etti.Neden hala ediyorum neden,neden diye düşündü hep yaptığı gibi.Bir cevabı yoktu.Sevgi dedi anlamsızca.Düşünceler içerisinde yoluna devam etti.