The Innovators ~ 511

The Innovators ~ 511

  • WpView
    Leituras 60
  • WpVote
    Votos 3
  • WpPart
    Capítulos 4
WpMetadataReadEm andamento
WpMetadataNoticeÚltima atualização ter, set 19, 2017
'Ze denken dat we criminelen zijn, alleen zijn we meer dan dat. Geloof me...' Max, is een Assassin, hij woont in New York. Hij krijgt opdrachten van mensen, en voert ze uit. dat doet hij niet alleen. Samen met Jack, Rose en Sam doen ze opdrachten die ze opgedragen voor vaak veel geld. Dan gaat het over miljonairs die veel vijanden hebben of mensen die wraak willen. Dit doen ze al heel lang, niet alleen hun maar ook hun ouders. Dat doen ze niet zonder Risico's, de NYPD zit ze op de hielen. Samen zijn ze de Innovators. Later komen ze te weten wie en wat ze echt zijn en waar ze in leven. Want ze zijn niet de enige. In dit boek volg je het spannend leven van de Innovators! Boek niet kopiëren!
Todos os Direitos Reservados
#4
york
WpChevronRight
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Illustration

Talvez você também goste

  • Taken Away
  • Broken // Bankzitters
  • Tussen vier muren // Bankzitters
  • Focus
  • Upside-Down
  • Maffia Girl ✓
  • Maffiabaas
  • 𝐓𝐇𝐄 𝐖𝐡𝐢𝐭𝐞 𝐏𝐫𝐢𝐧𝐜𝐞𝐬𝐬 𝐎𝐟 𝐅𝐫𝐨𝐦 𝐇𝐞𝐥𝐥
  • Black and white love
  • Ik bleek de dochter van een ster, maar ik ga kapot

Een naam, iets wat jou jou maakt. Iets wat je je hele leven met je mee draagt, Het is een woord waar je naar luistert. Een woord dat jou omschrijf, een woord die je ouders voor je bedenken. Het is een woord die jou uniek maakt. Ik droeg ooit de naam Aisha tot die op een brute manier van mij werd afgenomen, mijn naam was niet meer van mij. Mijn naam hoorde niet meer bij mij, het was niet meer mijn indentiteit. Het was enkel een herinnering, een herinnering aan mijn vrijheid. De vrijheid die ik nooit meer zal terug krijgen. En al zou ik de vrijheid terug krijgen dan nog zal ik voor de rest van mijn leven de littekens met mij mee dragen, de littekens waar ik nooit om heb gevraagd. Ik was verloren, ik had geen schijn van kans. Alles werd van mij afgenomen, en het enige wat ik kon doen was toe kijken. Ik zag hoe alles van mij werd afgepakt, maar kon het niet voorkomen. Ik was verloren, ik had geen schijn van kans. Ik was machteloos. ~ "Je bent ziek!" Ik schreeuw de woorden vol in zijn gezicht, ik weet niet waarom ik dat deed. Ik denk dat ik hoopte op een menselijke reactie, ik hoopte op spijt of op zijn minst een vleugje medelijden. Maar wie houd ik voor de gek, tuurlijk kreeg ik dat niet als reactie. Finn begon keihard te lachen, hij greep me opnieuw vast bij me haren waardoor ik weer wild om me heen begon te slaan wat natuurlijk geen enkel nut had. "Ik ben niet ziek Aisha, jij moet verdomme leren wie de baas is." Ik zet mijn handen ruw op de rand van het bad en probeer me met al mijn kracht boven het water te houden, maar Finn is veel te sterk. Voor ik er benul van heb bevind ik me weer met mijn hoofd onder water.

Mais detalhes
WpActionLinkDiretrizes de Conteúdo