DOLUNAY

Gecenin karanlığında parlayan asil Dolunay'ın da vardı zorlukları...
Güzel bir şekilde parlarken, parlaklığının azaldığını hisseden Dolunay'ın tek ışık kaynağı babasıdır ve babası belki bir daha Ay'ı görmemek üzere bir hücreye kapatılmıştı. Hücrenin kapısı kapatılırken Ay'ın bütün ışığı çekilmişti. Parlaklığını kaybeden Ay derin bir karanlığa gömülmüştü. Parlaklığını, baba yarısı olan amcası yüzünden kaybettiğini anlayan Dolunay'ın yarısı karanlık yarısı kan kırmızısıydı artık! Ay aşık olacağı kişiye de öfkeliydi aslında. Çünkü Ay'ın aşık olduğu kişi amcasının avukatının oğluydu! Yani babasının hücreye tıkılmasını sağlayan kişinin oğlu YİĞİT KARASU! Aynı zaman da Dolunay'ın kabusu!

Dolunay'ın hikayesini okurken bazen hıçkırıklara boğulacak, bazende hunharca güleceksiniz. İyi okumalar :)