Kumdan Kaleler

İz ayakta dikilmeye devam ederek ellerini pantolonunun arka ceplerine yerleştirdiği sırada kızı tepeden tırnağa süzdü. Güzel olduğu su götürmez bir gerçekti. Kalın ve biçimli dudakla, küçük kibirli bir burun, açık renk kirpiklerin çevrelediği kahverengi gözler ve sarıyla açık kahve arasında dalgalı saçlar belki bir başkasında son derece sıradan bir görüntünün ayrıntılarını oluşturabilirdi ancak kızın, bebeksi bir yüze sahip olmasını sağlamıştı ve bu durum İz'e tuhaf bir şekilde çekici gelmişti. Hâlbuki adam bu kadar çok süslenen kadınlardan hoşlanmazdı ve Sare karşısında şıkır şıkırdı ama işte... Bir şey vardı, kızda adama çekici gelen bir şey vardı. Öyle bir şey ki, tanımlaması zordu. Bakışlarını uzun uzun kızın üzerinde gezdirdikten sonra arsızca gözlerinin içine bakarak "Müzik mi okuyorsun?" diye sordu.

Senli benli hitabı nedeniyle Sare'nin kısa bir an kaş çattığını fark etse de kız çabuk toparlandı. "Resim okuyorum ben."

İz serseri bir gülüşle kaşlarını kaldırırken "Bu kadar güzel kızlar olduğunu bilseydim," iye mırıldandı. Kısık sesi, beğenisini fazlasıyla belli etmişti. "Daha önce gelirdim."

Sare dişlerini birbirine bastırırken yapmacık bir gülüşle gözlerini kıstı. "Densiz misiniz?"