Tek Kanıt : AŞK

Hayat bu değil miydi zaten? Rüyadan ibaret olan bir labirent. Bizse birer küçük bilye. Oradan oraya savruluyoruz. Ve bu labirenti karmaşık yapan tek şeydi AŞK.Kolay değildi aşktan kurtulmak. Bir ağ gibi önce kalbimize sonra da gözlerimize perde oldu. Hiç haketmediğimiz şeyler yaşadık.Bu rengarenk gözüken rüyaya kapılıp kendimizi yok saydık. Farkında değildik ama bu aşka yönelen tarafımız aynı zamanda da benliğimizi hiçe sayan bir antlaşma imzalıyordu . Sevmek kötü değil diye konuştuğunuzu duyar gibiyim. Peki ya biz? Ya mutluluğumuz? Bunları basit bir insan için yok saymak bu kadar kolaysa, niye yaşayalım ki?Tamam her aşk bu kadar acımasız değildir. Kimi aşklar vardır ki, adeta mutlu bir aile yuvasına zırh olur. Ve biz bu yolu tercih edemeyen , yanlis asktan dolayı hep üzülen kisilere bir şiir besteledik. Aşkını mutluluğa tercih edenlere ithafen.