One Piece of Heart
- Reads 0
- Votes 0
- Parts 1
Ongoing
Last published Tue, Oct 3, 2017
"Hindi ka pa ba napapagod sa ginagawa mo? Ilang taon ka nang nasasaktan. Hindi pa ba yun sapat?" -Zyrine
Sabi niya sa akin habang pinapanood akong umiiyak sa kama.
Tama siya, ilang taon ko na rin siyang sinusundan. High school pa lang kami hanggang umabot na ng College. Pero kasalanan ko bang nahulog ako sa kanya? Kasalanan bang mahalin ang taong kahit kailan ay hindi ako magugustuhan?
Oo na! Ako na ang tanga, pero sadyang mahina lang talaga ang utak para kalabanin ang puso. Maraming nagsasabing itigil ko na to pero hindi ko kaya eh.
"Huhuhuhu!" -tanging sagot ko lang kay Zyrine. Ayaw kong sumagot kasi alam kong wala akong laban sa kanya.
"Tama na. Huhuhu!" -sabi ni Zyrine na katulad ko ay umiiyak na rin.
Tama na.
Yan ang salitang paulit-ulit kong naririnig sa utak ko.
'Ilang taon na rin nung nagsimula akong magkagusto kay Xeven. Siguro nga ay tama na.' sabi ko sa aking sarili hanggang sa unti-unti ko nalang naramdaman ang antok.
------------------------------------
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Isa Pang Balang Araw (Another Someday)
THIS IS A ONE SHOT STORY!!! Hindi lahat ng bagay na gusto mo ay makukuha mo. Pwedeng gusto mo 'yon, pero hindi iyon ang nakatakdang ibigay sa'yo. May mga bagay kasi na masyadong sobra para hilingin, 'yong mga bagay na maaaring hindi patas sa iba. Lalong-lalo na sa pag-ibig, hindi mo mapipilit ang isang tao na gustuhin ka niya pabalik. Sa pag-ibig, sadyang mapaglaro ang tadhana. Huwag kang aasa sa isang tao kung hindi ka naman handang maiwan ng mag-isa. May mga taong dumarating sa buhay natin na hindi naman natin inaasahang mamahalin natin ng sobra, pero sila pa mismo 'yong magbibigay sa 'tin ng sakit na hindi naman natin hiniling na maramdaman. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano ko siya minahal. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano niya ako nasaktan. Siguro, pagdating ng panahon, hihingi rin siya ng tawad at sasabihin niya rin sa akin ang lahat. Kapag dumating na 'yong panahon na 'yon, sana puwede na ring maging ako. Para sa maikling kuwento na ito, mapagtanto ko na hindi lamang hanggang dito ang istoryang matagal ko nang binubuo sa isipan ko.Complete
The SUFFER wife </3
Hi! first time kung gumawa ng story sana ma gustohan niyo:) Kung hindi po maganda yung story ko wag niyo nalang pong basahin..hehe Thank u:) Sorry sa mga ibang type na mga mali ko.. "Bryle maawa ka please galing lang naman ako sa kaibigan ko..huhuhuhu"teerina umiiyak na sabi ko kasi sinasabunutan niya ko ang sakit para nang matatanggal yung mga buhok ko.. "Kaibigan?? Hah!? ako bayung pinag loloko mo Ganitong oras?? Nandon ka parin sa kaibigan mo,wag mong sabihin naronn ka parin sa mga LALAKI MO,.ang landi mo talaga, dapat ito ang nararapat sa mga malalanding katulad mo."bryle "PAK" "PAK" "BOOGHS" BOOGHS" (sorry hindi ako marunong kung ano ang sounds pag may binugbog..heheheh) "Bryle parang awa mo na wala naman akong mga lalaki, sa kaibigan lang talaga ako pumunta parang awa mo na..huhu ang sakit na"teerina "Sinungaling ka talaga! At ano masakit hah! Masakit talaga, halika rito"bryle Dinala ako ni bryle sa kwarto at binagsak sa kama Aray ang sakit ng ulo ko pag ka bagsak..Complete
Sides Of Love (Revising)
"Memories supposed to be memories alone." "I love you Xei. Hindi ako mapapagod mahalin ka. You're my life. My future. And you will be my wife." -Vin Sy "You're the only one who understands me more than anyone, tazz. You know that. Ikaw lang yung sinasabihan ko ng lahat ng bagay. Kahit ano pa yan, alam ko maiintindihan mo ako. Pero bakit bigla kang nawala? Bumalik ka na, tazz. I need you now. Kahit ikaw lang nandito. Ikaw lang. Makakaya ko na kahit ano." -Xeirin Salcedo Mabait. Maganda. Matalino. Isang dalagang hinahangaan ng lahat. Ito ang tingin ng halos karamihan sa taong nakapaligid sa dalagang si Xeirin Salcedo bago mangyari ang bagay na iyon. Kuntento siya sa kanyang buhay at wala na siyang hahanapin pa, ika nga. Subalit isang araw, nagising na lang siyang wala na sa kanya ang lahat. Ang pinakamamahal niya. Ang matalik niyang kaibigan. Ang mga taong pinahahalagahan niya. Pero kahit na ganoon, pinilit pa din niyang tumayo at lumaban. Harapin ang mga taong nanakit sa kanya kahit na bawat salitang sasabihin ng mga ito ay parang mga palasong unti unting dumudurog sa puso niya. Sa pagdating ni Vin Sy sa buhay niya, nagkaroon siya ng kakampi. Ng karamay. Ng taong handa siyang tulungan. Pero paano kung ito din ang tutuluyang sisira sa buhay niya? Paano kung dumating lang din ito para saktan siya? Paano niya pa haharapin ang sakit ng dulot nito kung kasabay ng pagkahulog niya ng loob dito ay ang katotohanang sasagot sa lahat ng tanong niya. Tanong kung bakit siya nalugmok sa sitwasyong kinahaharap niya ngayon. Tanong kung bakit siya naiwang mag - isa. Tanong sa lahat ng bagay na nagyari sa buhay niya.Complete
My Rebound Guy
Naranasan mo na bang magmahal? Naranasan mo na bang masaktan? Naranasan mo na bang maging tanga? Kasi ako? Oo. Pag mahal mo daw ang isang tao kaya mong gawin lahat. Lahat-lahat! Kahit kaibigan ka lang basta may papel ka sa buhay niya okay na. Aba! Kesa naman wala. Hindi ko alam kung kailan, paano at saan ko siya minahal. Basta ang alam ko... mahal ko siya... kahit may mahal siyang iba. Loving her from a far is okay with me. But once I saw her fell to the ground, crying? I swear! I'm ready to do everything just make her happy. Ang maging isang takbuhan kapag nasasaktan, maging isang dakilang tanga para lang mapatawa ka, ang maging isang taga sunod kapag nalukungkot ka, at ang maging isang panakip-butas para makalimutan mo yung sakit kahit panandalian lang. Lahat gagawin ko. Lahat-lahat. Dahil mahal kita, kahit rebound lang okay na. The story will be edited soon. Thank you! Please do inform that my username is changed to wounder3rComplete
Aucune Lumière (All Saints SERIES #1)
"Hindi ba nakakamanghang sabihin na limot ka man ng isip ko nanatili ka sa puso ko"-Sziana Mayroong babae na hindi maalala ang lalaking inibig nya noon. Ang nakalipas na anim na taon ang bumago sa buhay nya, maraming problema at pasakit ang nangyari matapos ang insidente. Pero hindi papayag si Alistair na malimot sya nang tuluyan ng mahal nyang babae.. Mapaglaro at mapanakit ang mundong ginagalawan ng lahat. Kaya sa dilim ko binalot ang pagkatao at nilimot ang nakaraan. "I sometimes wonder what i mean to you.."-Sziana Inaamin kong takot akong limutin at ibaon sa nakaraan ang lalaking bumabaliw sa pagtulog ko dahil natatakot akong magising sa katotohanan na siya nalang ang makakatanggap ng kagaya ko... Takot akong mag-manhid dahil alam kong pag-dumating ang araw na yun malilimutan ko kung paano maging masaya at tumawa.. Ayoko makalimutan ang ala-alang nagpapangiti saakin...Complete
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Complete
Cold Hearted Girl
Almost Perfect Series IV I don't believe in love. Well, not anymore. Kahit ilang beses ka pang sabihan ng I love you o kahit gaano na kayo katagal na mag-on o kahit gaano mo siya pahalagahan, eventually sasaktan ka niya. Eventually lolokohin ka. Hindi dahil nagkulang ka. Kundi dahil hindi sila nakuntento. I've experienced it first-hand. I used to believe that love is such a wonderful thing. Yung butterflies sa tyan. Yung sparks pag magkaholding hands. Yung suprises na sobrang nakakakilig. Yung sweet little things. Endearments. Monthsary. Anniversary. I love you's. Dates. Nagmahal ako ng sobra. Kaya ang ending, nasaktan din ako ng sobra. Hindi totoo na masarap magmahal. Kung sino man yung nagsabi nun, for sure hindi pa nagmahal ng totoo. Kasi hindi masarap magmahal. Masakit. Sobrang sakit. Pero natuto na ko. This time, hindi na ko papayag na masaktan ulit. Kasi this time, hindi na uso ang salitang love. -Ysabel Chandria MarcoComplete
My Husband Is Also My Professor
Nag-mahal, nasaktan, nag-sakripisyo kahit na alam nya sa sarili nya na sya ang kawawa ay sumugal pa rin sya para sa pamilya nya lalo na sa ate nya na maagang na buntis pero di alam kung sino ang ama. Paano kaya kung maipakasal ka sa taong minsan mo na'ng pinag-alayan ng sarili mo? Paano kaya ikaw makakatakas sa pag-mamalupit nya sayo? At hanggang saan mo kaya matatago sa kanya ang sekretong ikaw lang ang nakakaalam? Habang buhay mo na ba itong itatago? O sasabihin mo na rin ang tungkol sa anak nyo? Matatago mo pa rin kaya ang pangalawang anak mo sa kanya? Started date: October 12, 2024 End date:Complete
THIS IS A ONE SHOT STORY!!! Hindi lahat ng bagay na gusto mo ay makukuha mo. Pwedeng gusto mo 'yon, pero hindi iyon ang nakatakdang ibigay sa'yo. May mga bagay kasi na masyadong sobra para hilingin, 'yong mga bagay na maaaring hindi patas sa iba. Lalong-lalo na sa pag-ibig, hindi mo mapipilit ang isang tao na gustuhin ka niya pabalik. Sa pag-ibig, sadyang mapaglaro ang tadhana. Huwag kang aasa sa isang tao kung hindi ka naman handang maiwan ng mag-isa. May mga taong dumarating sa buhay natin na hindi naman natin inaasahang mamahalin natin ng sobra, pero sila pa mismo 'yong magbibigay sa 'tin ng sakit na hindi naman natin hiniling na maramdaman. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano ko siya minahal. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano niya ako nasaktan. Siguro, pagdating ng panahon, hihingi rin siya ng tawad at sasabihin niya rin sa akin ang lahat. Kapag dumating na 'yong panahon na 'yon, sana puwede na ring maging ako. Para sa maikling kuwento na ito, mapagtanto ko na hindi lamang hanggang dito ang istoryang matagal ko nang binubuo sa isipan ko.
More detailsContent Guidelines