
Öğretmen, masasına dayanıp kollarını göğsünde bağladı ve sınıfa öylesine bir göz attı, "Suçludan daha kötü kim vardır bilir misiniz?" diye sordu sınıfa. Hemen önüm de oturan karışık saçlı çocuk söz hakkı almadan, "Suçludan daha kötü kim olabilir ki?" diye cevapladı öğretmeni. Öğretmen çocuğun cevabını görmezden gelerek, başka cevabı olan var mı diye son kez sınıfa göz gezdirdi. Cevap vermek isteyen olmadığını anlayınca kollarını çözüp ağır hareketlerle yerine geçti, "Suçludan daha kötüsü suçun işlendiğini görüp sessiz kalandır." Dedi. Kimsenin cevabı olmadığına üzülmüş gibiydi. En azından 40 kişilik sınıftan bir kişinin de olsa cevap vereceğini bekliyor gibiydi. Gözlerim o an bir çift kapalı mavi göz ile buluşmuştu. Gözlerinde ki neydi? Pişmanlık? Üzüntü? Mahçupluk? Belki de hepsi benim uydurmamdı. Gözlerimi ilk kaçıran ben olmuştum, kafamı sıraya koyup öğretmenin söylediği cümlenin kafamın içinde dönüp dolaşırken çıkardığı sesi dinlemeye koyuldum. "Suçludan daha kötüsü suçun işlendiğini görüp sessiz kalandır."Bảo Lưu Mọi Quyền
1 chương