Gözlerini boynuma dikmişti. Zümrüt yeşili irisleri şehvet ve açlıkla parlıyordu. Kanımı istiyordu. Sertçe yutkundu.
"İçebilirsin." diye mırıldandım. Kafasını kaldırıp bana baktı. Kısa bir an için olsa da gözlerinden vahşi bir parıltı geçtiğini gördüm. Tekrar boynuma odaklandı. Dudaklarının kenarı hafif bir biçimde yukarı doğru büküldü ve dişlerini sertçe boynuma geçirdi.
***
Ölümsüzlüğün pençesindeki siyah gözyaşları hayatın çok ender zamanlarında akar.
Derler ki gecenin karanlığında, cadıların ataları küçük bir kızı cezalandırırlarmış. Kızın çığlığı ağaçları savurup dururken, kanın ve gözyaşlarının değeri artarmış. Her on yılda bir siyah bir göz yaşı yanaklarından süzülürken, kız her yıl daha da tehlikeli olurmuş. Taki ölümsüzlüğe kavuşana kadar...
Vampirler, kurtlar, cadılar ve daha binlerce yaratık... Sadece tek bir şey istiyorlar, bir gözyaşı...
***
Gözlerim yeri tacize tabi tutarken Jackson elini çeneme koyup gözlerine bakmamı sağladı.
"Ben her şey olabilirim, Alona. Ama kesinlikle masum değilim.
Hayaller Zümrüdü Anka kuşunun rengarenk tüyler ile bezeli kuyruğuna tutunup, Kaf Dağı ardına uçmak gibiydi bazen.
Benimde hayallerim vardı, en toz pembesinden...
Anaokulu öğretmeni olmak istemiştim ben hep.
Onlarca çocuğun annesinden sonra annesi olmak, onların yüzlerindeki tebessümlerine sebep olmak istemiştim.
Derler ki, kul yazar, kader gülermiş...
Onlarca çocuğa anne olmak isterken,
bir çocuğun annesi oluvermiştim ansızın...
Âh...
Bir de O vardı elbette...
On beşinci yaşımın yürek sızısı...
Ben ömrümün her deminde ona mısra mısra hecelerken sevdamı, bir gün karşıma çıkacağını nereden bilebilirdim?
Şimdi üzerimde gönlümün tek sahibi olan adama giydiğim gelinlik,
kucağımda ise emanetim, kızım, Zeynep'im vardı...
Ben Nevâl ...
Zeynep'in annesi..
Bâyezid Çalaphan'ın karısıydım artık...
Nevâl & Bâyezid ❤️
Müsemma severleri mutlaka bekleriz ❤️
✨ Muâşaka Serisi 4. Kitap ✨