NARSUS

NARSUS

  • WpView
    Reads 934
  • WpVote
    Votes 27
  • WpPart
    Parts 8
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Oct 21, 2017
Sonunda gemimiz gezegene iniş yaptı. Yolculuğumuz 15 yıl sürdüğüne göre şu anda dünyada yıl 3128 olmalı. Umarım hayal meyal hatırladığım annem ve babam hala yaşıyordur. Ve umarım (çok mümkün olmasa da) bir 20 yıl daha yaşamaya devam ederler. Çünkü bu aptal gezegende işimi bitirip dünyaya dönmek için sabırsızlanıyorum. Tabi kendimin de hayatta kalma olasılığı bu kadar düşükken hayal kurmak anlamsız olur. Sonuçta bu gezegende neyle karşılaşacağımızı kimse bilmiyor. Sadece bu gezegenin yaşanabilecek bir yer olmasını diliyorum çünkü eğer yaşayacak yeni bir yer bulamazsak insanlığın sonu gelmiş demektir.
All Rights Reserved
#181
keşif
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • DUHUL
  • On Üçüncü Pay
  • Albay Kızı
  • YAPAY KALP +21
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • Vortaris
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines