Gizemli Kurtarıcı

3 Mart 2003
Bağcıklarımı bağlamak için uğraşırken annem önümde eğilip gülümseyerek bağcıklarımı bağladı. Anneme gülümsedikten sonra ayağa kalktım. Babam da kapıdan çıkınca hazırdık. Ellerimi birbirine çarparken heyecanla konuştum.

"Hadi hızlı olun arkadaşlarım gitmeden orda olmalıyız."

İkisinin de elinden tutup çekiştirmeye başladım.

Parkın girişine yaklaşınca annem ve babam aniden durdu. Onlara bakarken ne olduğunu anlamaya çalıştım. Bakışlarını takip edince karşıdaki siyahlara bürünmüş adama bakıyorlardı. Ellerinden tutup çekiştirmeye çalıştım ama buna gücün yetmeyecek kadar küçüktüm.
"Hadi ama..."
Babam beni omuzlarımdan tutup arkasına alınca ne olduğunu anlamak için kafamı hafif yana eğdim. Daha ne olduğunu anlayamamışken gözlerim kararmaya başladı.