Μια Μέρα Μακριά
Η Ροζάννα φύσηξε τον καπνό αφηρημένα. «Σπάνιο όνομα», ψιθύρισε. «Και άβολο για όσους σε συναναστρέφονται».
Ο Έρως έσμιξε τα φρύδια. «Εξηγήστε μου αυτήν τη σκέψη σας», της είπε ειλικρινά απορημένος. «Άβολο;»
«Μπορώ μόνο να φανταστώ πόσο δύσκολο είναι να σου απευθυνθεί κάποιος χωρίς να νιώσει ότι κάνει ερωτική εξομολόγηση».
Ο Έρως έμεινε για λίγο σιωπηλός κι ύστερα γέλασε ελάχιστα. Είχε σπιρτάδα η μικρή και μια φλόγα που εκείνη τη στιγμή τον έπιασε εξαπίνης.
«Υποθέτω πως πολλοί μπορεί να σκέφτονται το ίδιο για το όνομά μου, μα ομολογώ πως είστε η πρώτη που τολμά να μου το πει ευθέως».
«Να... τολμά;» ψιθύρισε εκείνη, στενεύοντας τα μάτια. «Δεν ήξερα πως το να λες την άποψή σου θεωρείται τόλμη. Είχα την αίσθηση ότι είναι αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα».
🆘Όλο το περιεχόμενο αυτής της ιστορίας, συμπεριλαμβανομένων των χαρακτήρων, των ονομάτων, της πλοκής, του διαλόγου και κάθε δημιουργικού στοιχείου, αποτελεί πρωτότυπο έργο και προστατεύεται σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας (Ν. 2121/1993). ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΥΣΤΗΡΑ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ 🆘