Hammaddesi Delilik #wattys2019

Hammaddesi Delilik #wattys2019

Reads 229,636
Votes 12,181
Parts 46

Ongoing

Last published Wed, Jan 20, 2021

Fiction

Romance

Tagsacı aşk genelkurgu gençkurgu günseliveali

Bu sesi her duyduğunda kalbi ritmini değiştirmek zorunda mıydı? Bu ses kulağına her çarptığında gözlerinin dolması, gülümsemek istemesi en çok da ona koşup sımsıkı sarılmak istemesi... Bütün duygularını bastırmak zorunda mıydı? Gökyüzünden burnuna düşmeye başlayan kar taneleri burnuna temas ettiğinde düşüncelerinden sıyrıldı ve yavaşça ardına dönüp Ali'ye baktı. Karanlıkta yüzüne yansıyan ışık güzel yüzünü gölgelerken kahve gözlerinde hafif bir parıltıya neden oluyordu. Gözlerinden yanağına doğru süzülen bir damla yaşın arasına karışan yorgun tebessümüyle küçük bir çocuğu andırıyordu Ali. Başlayan kar yağışının altında kollarını iki yana açıp, güçlükle bulabildiği sesiyle kendisine bakan kadına seslendi. "Hiç ayrılmayacakmışız gibi sarıl bana." Valizi kavrayan parmakları gevşeyerek eli boşluğa düştüğünde Ali'yle arasındaki mesafeyi kapattı Günseli. Ayak uçları onun ayak uçlarına değinceye dek devam ettirdi adımlarını. Giderek hızlanan kar taneleri minik burnunun ucuna, kirpiklerine ve kestane kahvesi parlak saçlarına yapışmıştı. Ciğerlerinden saldığı nefesler, teninin her zerresinde iliklerine kadar işleyen soğuğa karışıp karanlığa yayılan küçük bir sis bulutunu oluşturuyordu. Giderek daha da çok yaklaşıyordu ona. Ali'nin bal kahvesi gözlerinde kaybolmayı sürdürürken güzel yüzüyle aynı seviyeye gelebilmek için parmak uçlarında yükseldi. "Beraber bir şeyleri paylaşan insanlar birbirinden gitmezler Ali." diye söze girdiğinde bir sonraki cümlede araladığı dudaklarından dökülecek olan sözcükleri iki tarafı da kör bir bıçak olacaktı. Bunu biliyordu. Kesmeyen ama acı veren kör bir bıçak... "Bizim paylaştığımız tek şey, anılarımız. Bırak da öyle kalsın."

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

Yunanlı Aşığım (18+)

Elona, Atina'ya kaçtığını sanıyordu. Oysa Atina onu çoktan seçmişti. Atina... Günahların sahne aldığı, sırların fısıldandığı şehir. Elona burada sadece bir iş arıyordu. Bulduğu şey ise tehlikeli bir adam ve kaçamayacağı bir kader oldu. Ares Kallistratos'un dünyasında aşk bir lüks değil, bir zayıflıktı. Ve Elona, onun en büyük zayıflığı olacaktı. _________ Yorgunluk bedenimi tamamen ele geçirdiği için kendimi hemen yatağa attım. Gözlerimi kapatmak üzereydim ki, telefonumun titremesiyle ekrana baktım. Bilinmeyen numaraydı, bir Yunan numarası olduğunu görünce mesajı açtım. +30 556** "Kalispera, kiria." (İyi akşamlar, hanımefendi.) Mesajı görünce Bir an donup kaldım. Kadın olduğumu nereden biliyor? Kim bu? İçim ürperdi, ama kendimi sakin kılmaya çalışıp hemen yazmaya başladım Elona: "Yasas. Pios iste?" (Merhaba. Kimsiniz?) Cevap gecikmemişti +30 556** "Den me gnorizis." (Beni tanımıyorsun.) Mesajı görmemle kaşlarımım çatılması bir oldu. Onu tanımıyordum peki kimdi? Ne için yazmıştı? Elona: "Ti thelete? Isos psahnete kapion allo. Lathos arithmos." (Ne istiyorsunuz? Belki aradığınız bir başkasıdır, yanlış numaraya yazmış ola bilirmisiniz?) +30 556** "Ohi. Psahno akrivos esena, Elona Akkor.!" (Hayır. Tam olarak seni arıyorum, Elona Akkor.!) Gördüğüm sms'le kalbim yerinden fırlayacak gibi oldu. Bir anlık içimi saran adrenaline karşı, ne yapacağımı şaşırıp hiç düşünmeden numarayı engelledim. Yerimden sıçrayıp odanın içinde volta atmaya başlarken, zihnimden keçen sorular beynimi kemiriyordu. Kimdi bu yazan? Adımı bilen kim olabilir? Onu tanımıyordum ama o beni tanıyordu öylemi? İçimde ki korku git gide büyürken hemen kapıya yönelip kilidi çevirdim. O her kimse, şu anda beni izliyor bile olabilirdi. Bu düşünce içimi ürpertmeğe fazlasıyla yetmişti. ________ Arkadaşlar kitabım yoğun 🔞+ içeriklidir. Yaş

Content Guidelines