PUSULA // Vmin

Bundan tam üç yıl önce 10.sınıfta girdin hayatıma. İlk yıl sana karşı hislerim yok diye kendimi avutmaya çalışıyordum. Sonra kendimi seni izlerken, hakkında araştırma yaparken buldum. Sana aşıktım ulan hemde çok gerçi halada aşığım ama neyse. Sana olan ilgim yüzünden yolumu kaybettim ben Taehyung. Senin uğruna gittiğim yolda yolumu kaybettim. Şimdiyse bu öpücükle beni bu yola mühürledin. Ve ben yönümü bulmak zorundayım. Bu yüzden ya benim pusulam olursun yada kaybolmama göz yumarsın?"

Gözlerim dolmuştu. Sol gözümden akan yaş yanağımdan akıp gidecekken bir çift dudak yolunu kesti. Buz kestim.

"Olurum. Pusulan da olurum, göz yaşında. Sen yeter ki iste."

Alınlarımız birleşti. O da ağlıyordu.

"Yolumda kaybolan ilk yabancı, çiçekli yollarda yürüyelim."

Ellerimiz iki yandan kenetlendi. Sanki yıllardır yerleri orasıymış gibi benimsedi ellerim ellerini.

"Seni seviyorum Kim Taehyung."

"Seni sevmeye yürüyorum Park Jimin."

Kocaman gülümsedim.

"Seviyosan yürüme koş bence."

Kocaman gülümsedi.

Öldüm.