Derin İz

Kapak tasarımı: @writerladyy

Rüzgârın sesi... Oydu, beni kaybolduğum karanlıktan kurtaran ses. Gözlerimi yumdum, çok yorgundum. Gözyaşlarım sessizce süzüldü yanaklarımdan, Rüzgârın omzuydu şuan bana tek sığınak. Başka hiç biryere sığamıyordum, her yer dar geliyordu.

"Sadece kâbus gördün, uyandın ve geçti. Hadi kendine gel artık."

Rüzgâr yüzüne bakmamı sağladı, gözleri yanaklarımdan süzülen gözyaşlarına kaydı önce, ardından gözlerimin içine.

"Yanılıyorsun, benim kâbusum uykudan uyanınca başlıyor ve ben ondan uyusamda kurtulamıyorum. Çünkü bu gerçek olan, hayatın bana vaad ettiği tek gerçek."

"Gerçekler bırakmaz peşini, ruhun ve bedenin arasına sıkışıp kalmıştır çünkü, yaşamaya çalışsan hayatı zindar eder sana, ölmeye çalışsan ölümü. Çünkü bu var olandır ve senin var olan gerçeklere teslim olman değil, onların üstüne gitmen gerekir küçük, çünkü ancak bu şekilde ondan kurtulabilirsin."

~*~

Duru, hayatın çıkmazında bir başına yaşam mücadelesi verirken, karşısına çıkan güzel bir mucizeyle hayatının dönüm noktasını yaşar. Acının içinden sıyrılıp, başka derin bir acıya hapsedilir.

Rüzgâr, hiç beklemediği bir anda hayatı darma duman olurken, hayatın ona verdiği mucizeyi görmezlikten gelir. Bir hayatın içinden sıyrılıp başka bir hayata hapsedilir.

İki gönül birbirinden farklı hayat ve yaşam sürerken bir mucizeyle hayatları bir noktada birleşir. İkisininde hayattan istediği küçük dünyada onlar için hiç bir şey eskisi gibi olmayacaktır.

~*~

Duru ve Rüzgârın bir mucizeyle birleşen hayatlarına şahitlik etmeye hazır mısınız?