ALTIN KAPI

Nefesi kesilen Talia kapıya bakıyordu.Kapı hatırladığından daha eskiydi,arkadaşlarıyla beraber başarmışlardı.Son bir adımdan sonra Oblivion gelecekti ve tüm diyar huzura kavuşacaktı.

Öne çıktı, kanını kapının önündeki rüne akıttı.Etrafındaki rahipler farklı farklı şeyler fısıldıyor, yer sallanıyordu.Talia birden kötü birşeyler olacağını hissetti.

"Bir şeyler yanlış" diye tüm gücüyle bağırdı.O anda Benedictusun şeytani gülümsemesini fark etti.

"Artık yapacağın birşey yok, aptal kız.Kendi düşmanını uyandıranın sen olacağını kim düşünürdü ki? Efendimizin varlığıyla bu dünya tıpkı diğerleri gibi solacak."

Talia kandırılmıştı.Kapı sarıdan,mora dönmeye başladı.Gerçek formunu alırken,Talia'nın göz kapakları kapanmaya başladı.Kandırılmıştı, bir aptal gibi Benedictus'un dediği her şeye uymuş,düşmanını serbest bırakmıştı.Pes etme zamanı değildi.Benedictusla savaşmalıydı.

Birden kendisini bir mağarada buldu.Burayı tanımıştı ve onu kimin buraya getirdiğini tahmin etmişti.

"Onu yenmek istiyorsan bunu güçlerinin maksimum olduğu anda,sonbahar ekinoksunda yapmalısın.Haklı olduğumu biliyorsun.O zamana kadar onu yenmek için silahlar toplamalıyız ki,zamanında 11 arkadaşımın canını feda ederek zor başardığını başarmayı umabilelim"

Talia biraz düşündükten sonra onayladı.Onu yenebilecek güce o ayinden sonra hiç sahip olduğunu sanmıyordu.