Dönüşeceğiz

Dur ! Ve bir dön kendine bak .. bırak çantanı cüzdanını pantolonunun paçası bırak dağılsın, ayakkabın çamura değsin, sokaktan gürültüler gelsin bir taraftan arabalar kornalar çalsın, bırak dışarıyla bu kadar ilgilenmeyi. Kapat gözlerini İstanbulu seyrettiğin gibi seyret kendini ve dinle ; kimsin sen tanımaya çalış nesin sen neden yaşıyorsun düşün.Sonra hissetmeye başla ne hissettiğini anla önce ne hissediyorsun ?Hayattan alacağın ihtiyaçları bırak, at kenera sen gerçekten seni düşün, ödenecek faturaların değil konu yada gitmek istediğin konsere alacağın bilet parası, sevdiklerinle zıtlaşmaların,tasalanıcağın kafanı yoran herşeyi bırak temizle zihnini; meşguliyetini sana çevir ve yalnızca sana bu kez odak noktan tam olduğun yer sensin, tanış kendinle düşün ki sen varsın bir beynin, hissetmesini bilen bir kalbin var .. zekanın sınırlarını bulmaya çalış, uçsuz derinliklere it kendini, korkma o yollardan hislerine zekana güven, derinlere in maddi ve manevi derinliklere çık yolculuğu düşünme son durağı bulmaya çalışma, senin amacın seni bilme anlama keşfi .. bul seni .. anla .. hisset .. acele etmeyi bırak yavaş yavaş piş .. at herşeyi elinden sonra tek tek seç avuçlarına neleri doldurmak istediği bul, sen aslında kimsin bul .. neden varsın bul .. neye yararsın, neye zarar .. neye kötüsün, neye iyi .. ne faydan var, ne zararın .. hayata ne veriyorsun veya ne alıyorsun; bul kendini sonra avuçlarında sakla ve kimseye verme seni, sakın kaybetme, herkes bırakıp gittiği zaman, terkettiği zaman, yapayalnız kaldığın zaman, sen terketme seni, sen vazgeçme senden, sen sil göz yaşlarını ve okşa başını .. Öfkeni dizginle kimse bilemedi göremedi dimi seni .. Boşver .. Sen seni terketme .. Alış birliğine .. Düşün.. Bir beyaz elbiseyle yolculuğun olacak buralardan ayrılacaksın işte o zaman elini tutan olmayacak..