Inna niż wszyscy
- OKUNANLAR 387
- Oylar 27
- Bölümler 19
Bardzo tajemnicza dziewczyna, która wszystko ukrywa. Pewnego dni dowiaduje się o tym jej chłopak. Jak się dalej potoczy nikt tego nie wie.
Tüm hakları saklıdır
#14
inna
En büyük hikaye anlatıcılığı topluluğuna katılınKişiselleştirilmiş hikaye önerileri alın, favorilerinizi kütüphanenize kaydedin ve topluluğunuzu büyütmek için yorum yapın ve oy verin.
Ayrıca sevebilecekleriniz
Young Wolves
-Poznałam nowych ludzi, poznałam swoją pierwszą miłość, jestem czym jestem, właściwie to nie wiem czym dokładnie jestem. Ty potrzebujesz pomocy, a ja nie wiem co mam zrobić. Przypadkiem puścić kierownicę przy 200 km? -Cokolwiek zrobisz. Będę Cię wpierać. Jeśli chcesz puścić kierownicę, upewnij się, że ja też jestem na pokładzie. (Zawiera wulgaryzmy)Tamamlanmış Hikaye
The last hope // Cameron Dallas
Opowiadanie jest w trakcie korekty 12/44. Przy poprawie pomagała @xSatinax ; )) Od Thomasa: Chcesz jutro wpaść na mecz, w którym będę grał? Na mojej twarzy momentalnie pojawił się uśmiech. Będę mogła znowu się z nim zobaczyć, a co najważniejsze zobaczę jak gra! Ucieszyłam się i odpisałam. Ja: Z miłą chęcią. ;) Thomasa: To zgadamy się w szkole. W takim razie do zobaczenia jutro w szkole :) Ja: Do zobaczenia ;) Do końca dnia uśmiech nie schodził mi z twarzy. Layla także to zauważyła. Mogłam wreszcie przyznać, że ten dzień był jednym z najlepszych dni od paru miesięcy. Czas wreszcie się pozbierać niezależnie co mnie jeszcze czeka. Nie bój się kochać. Wspomnienia zostaną na zawsze... #223 miejsce w ff - 30.05.16 #219 miejsce w ff - 16.08.16 #235 miejsce w ff - 18.08.16. #229 miejsce w ff - 19.08.16 Cudowną okładkę wykonała @mirror_things ❤PolecamTamamlanmış Hikaye
Potrzebuję Cię...
Szłam pustymi ulicami mojego osiedla. Wiatr rozwiewał mi włosy. Zmarznięte dłonie włożyłam do kieszeni kurtki. Nie wzięłam rękawiczek. Nie szkodzi. I tak niedługo wrócę do domu. - Julia! - usłyszałam za sobą czyjś głos. Odwróciłam się. - Krzysiek? Co ty tu... - Pomyślałem, że może chcesz pogadać - dobrze wiedział, że mam problem i nie chciał zostawić mnie samej. - Ty zawsze wiesz, kiedy cię potrzebuję - uśmiechnęłam się. - Jak tam? - Coraz gorzej. Mama w nocy płakała, tata próbuje być silny, ale też się denerwuje, a ja... - głos mi się łamał. - Nie jest dobrze. Krzysiek przytulił mnie. - Nadal żadnych informacji? - spytał. ...Tamamlanmış Hikaye
Dym
Stałem pod drzewem, z oczami pełnymi łez. Dookoła było pełno płaczących ludzi. Płakali przeze mnie. Widziałem trumnę. Piękną, lakierowaną trumnę. Była otwarta. Widziałem jej rodziców. Płakali. Ne mogli uwierzyć, że ona... że ich córka to zrobiła. Zabiła się. Przeze mnie. Po pogrzebie zgłoszę się na policję. Dla niej. ,,Ponieś konsekwencje". Umarła na moich rękach. Patrzyłem na jej śmierć. I nic nie zrobiłem. Nie wiem jak długo stałem w tej uliczce. Dziesięć minut, pół godziny, godzinę... Znalazł mnie Nick. O nic nie pytał. Nie musiał. Och, co ja narobiłem!? Przepraszam cię Alex. Przepraszam! Jest mi tak cholernie wstyd! Tak cholernie przykro... Ale ty już tego nie słyszysz. Nie widzisz moich łez. Ja twoje widziałem. I tak strasznie tego żałuję! To jak żyjemy ma wielki wpływ na to, w jaki sposób umrzemy. Do końca swojego życia będę wiedział, że to ja cię zabiłem. To moja wina, wiem. Przepraszam? Nie... Za późno. Ile trzeba znieść, żeby mówić, że ma się problem? Ile trzeba się nacierpieć, żeby ludzie zaczęli brać cię na poważnie? Żeby przestali traktować cię jak nastolatka, która ,,dojrzewa"? Żeby przestali powtarzać, że ,,w twoim wieku to normalne"? Dużo. Bardzo, bardzo dużo. Czasem aż za dużo. A kiedy człowiek próbuje znieść więcej niż umie, to robi się nieciekawie. Alex próbowała. Ale przegrała tę walkę. Walkę z samą sobą. Dlatego trzeba umieć zauważać problem. U siebie, u przyjaciela, u wroga. Zanim będzie za późno. Jeżeli umiesz powstrzymać falę czyjegoś smutku, zrób to. Teraz. Bo jutro może już być za późno. Nie powtarzaj mojego błędu. Normalni ludzie nie niszczą innych ludzi. Zapamiętaj. Przepraszam, Alex. Żegnaj.Tamamlanmış Hikaye
-Poznałam nowych ludzi, poznałam swoją pierwszą miłość, jestem czym jestem, właściwie to nie wiem czym dokładnie jestem. Ty potrzebujesz pomocy, a ja nie wiem co mam zrobić. Przypadkiem puścić kierownicę przy 200 km? -Cokolwiek zrobisz. Będę Cię wpierać. Jeśli chcesz puścić kierownicę, upewnij się, że ja też jestem na pokładzie. (Zawiera wulgaryzmy)
Daha fazla bilgiİçerik Rehberi