Gecenin Prensi

Bir adam ; Gecenin karanlığına bürünen.

Bir kadın ; Sabahın aydınlığına aşık.

Adam aşık olmaz.

Kadınsa aşktan usanmaz.

**
Artık bu sessizlikten o kadar bunalmıştım ki buna gelmişti ve iletişim kurmak için ilk adımı atmaya karar verdim.

" Neden kalbine bu kadar kalın duvarlar örüyorsun kalbine ulaşmaya çalışıyor -"

"Neden kalbime ulaşmaya çalışıyorsun? Ulaşılacak bir kalbim yok ki."

Tüm soğukluğuyla vermişti cevabı ama vermişti ya bu bile benim için geçerliydi.

"Çünkü benim sana olduğum gibi senin de bana aşık olmanı istiyorum. "

Dediğimde kafasını bana çevirmeden o güzel sesiyle güzel bir kahkaha atmıştı ama bu kahkaha da diğerleri gibi alaycı bir kahkahaydı.

"Çok yanlış düşünüyorsun. "

Deyip kafasını bana çevirdi yüzünde soğuk ve alaycı bir sırıtış vardı.

"Aşk kalpte olmaz ki."

Deyip parmağını şakaklarına dayayarak konuşmaya devam etti.

"Aşk beyinde biter ve sonsuza kadar orada kalır." Bu sefer işaret parmağını benim şakaklarıma götürüp devam etti "Beynime ulaştığın anda hem aşkım hemde kalbim senin olur. "

" Ama sen bana hiçbir şey demiyorsun. Ne gel diyorsun, ne de git.Ne savaş diyorsun, ne de pes et.Ben en çok sana yeniliyor en çok da sende kazanıyorum. Artık çok yoruldum bana bir şey söyle.Söyle ki sana ulaşayım. "

"Bir şey mi dememi istiyorsun?Benim aklıma kurduğum şu labirenti kimse geçememişken zafere en çok sen yaklaştın.Kalbimin duvarlarını en çok sana indirdim ve illa birini sevmem gerekseydi bunun senin olmanı isterdim. "