We're Parallel Lines

We're Parallel Lines

  • WpView
    Reads 622
  • WpVote
    Votes 110
  • WpPart
    Parts 16
WpMetadataReadOngoing1h 37m
WpMetadataNoticeLast published Tue, Sep 18, 2018
Hi I'm Alex. Alex Imperial. Something strange happened to me. If you want to know what it is, Pwess basahin mo ang storya na toh ng buhay ko. May isang hiling Sana ako sayo, habang binabasa mo ito, Subukan mo mging ako khit sandali, Subukan mong mkita ang mga nkita ko, Subukan mong pakiramdaman ang lahat ng nangyari saakin. Tsaka mo sabihin kung panaginip lang o katotohanan ang lahat ng nangyari. ¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢¢ Di ko maipaliwanag. these past few days akala ko i need to die. Iniwan na kasi nya ako. Iniwan nko ng taong pinaka mamahal ko. Ang nagiisang lalaki na minahal at pinagkatiwalaan ko ng ganto. Akala ko talaga siya na.. "How to reduce the pain?" "How to let go?" "How to move on?" "paano ko siya mkakalimutan kung iisipin ko pa lng, Di ko na kaya" Oo isang lalaki ang alam kong mahal na mahal ko pero sya ba tlga yung minahal ko?...sya ba? Di ko alam kung alin ang totoo. Kung sino ba talaga yung taong mahal at minahal ko. Naguguluhan ako kasi yung mga alaala ko pala ay Hindi totoo. Hindi nga ba totoo? Paano at bakit ba nangyayari ito lahat saakin. Naguguluhan na ako. Naguguluhan ako sa buhay ko, sa sitwasyon ko. May hiling lang Sana ako. Khit isang araw lang, gusto ko sya makita ulit, gusto ko sya makasama.
All Rights Reserved
#909
revelation
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • When words fade
  • God Gave Me You✔💯
  • THE PROMISE OF POSSESSIVE MAFIA TRILLIONAIRE (HUNTER PEREZ WINTER)
  • The Mysterious Secret of St. Madrigal University
  • Shades Of Sins
  • I Stayed but He grew Tired (WHEN WE WERE JUNIORS SERIES #3)
  • Pano Nga Ba Mag-Move On?
  • mediocre girl

Akala ko forever na. Akala ko sapat na 'yung pagmamahal ko para manatili siya. Pero hindi pa pala sapat. Iniwan niya ako nang walang dahilan, walang paliwanag. Iniwan niya akong bitbit lahat ng alaala, habang siya... parang ang dali niyang lumimot. Sakit na hindi mo maipaliwanag. Parang may malaking butas sa puso ko na kahit anong pilit, hindi agad gumagaling. Pinipilit kong kalimutan, araw-araw. Pero minsan, ang alaala niya ang huling pumapatak sa gabi ko - yung mga tanong na paulit-ulit na bumabalik: "Bakit ako hindi sapat?" "Anong kulang sa akin?" "Bakit ako lang ang naiwan?" Minsan, natatakot akong makita siya ulit. 'Yung tipong bigla na lang, sa lugar na hindi ko inaasahan - magkaharap kami. Ano kaya ang gagawin ko? Tatahimik na lang ba ako? O lalaban? Pipiliin ko pa ba siyang mahalin, kahit sinabi niyang tapos na? O kaya ngayon, pipiliin ko na ang sarili ko? Hindi madali 'to. Pero natutunan kong hindi lahat ng "goodbye" ay katapusan. Minsan, simula siya ng paghilom. Sa katahimikan at sakit, unti-unti kong natutunan na mahalin ang sarili ko ulit. Na hindi ako kulang, hindi ako hindi sapat - Ako ay buo, kahit na wala siya. Ito ang kwento ko: Kwento ng pag-ibig na naglaho, At kwento ng pag-ibig

More details
WpActionLinkContent Guidelines