ZEMHERİR(I)- LEYL

ZEMHERİR(I)- LEYL

  • WpView
    Reads 86,290
  • WpVote
    Votes 3,818
  • WpPart
    Parts 19
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Aug 25, 2022
WpInfo
Fiction
Romance
"Bak" Diye fısıldadı kulağıma doğru. Dediğini yapıp aynadaki görüntümüze diktim gözlerimi. "Bu bir gibi görünen görüntü aslında bin parça." "Bu uyum..."Tenimde parmaklarını gezdirip boynuma küçük bir öpücük kondurduğunda adeta sarsıldım. "Bu dokunuş..." Eğdiği başını ensemden kaldırıp koyulaşmış gözleri ile bana baktı. "Sen ve ben aslında varız." Terleyen avuç içlerimi yumruk yaptım. "Varız ama hiçbir zaman Tanrı tarafından mubah kılınmayacağız." ...... ZEMHERİR SERİSİNİN İLK KİTABI. (Düzenleniyor.) *Zemherir adında yayımlanan ilk kitaptır. *Olaylar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • KORKUT / bxb
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines