Karanlık Kuyu

Karanlık kuyu yurdunda büyüyen ben ve iki arkadaşım daha doğrusu kardeşlerim aileleri tarafından çöp gibi atılmış cocuklariz biz sevgiyi,nefreti , gülmeyi ,ağlamayı birbirimizden öğrendik düştugumuzde beraber kalktık beraber atladik engelleri beraber yaptık herşeyi birbirimizin annesi babası kardeşi herşeyi olduk büyüdüğümüz yurttan dolayı mıdır nedir hep karanlık kuyu gibiydi hayatımız biz çıkmaya çalıştıkça battik kaçmaya çalıştıkça yakalandık mahkumduk kaderimize alışmak zorundaydık insanların bize acir gibi bakmasına alıştık mı hayır hala daha kizinin elini tutmuş bir baba görünce içimiz acır gözleriniz dolar neden bırakmışlardi ki bizi bu karanlık kuyuyabile bile niye bizi ateşe atmışlardı bizim anne ve babalarimiz acımasız miydi ki bu kadar yoksa çirkin bir bebek mıydık begenmediler mı bizi bir insan evladını neden sokağın kenarına koyar ki daha 1 günlükken niye ? Hiç mi acımaz içi hic mı sizlamaz kalbi küçükken hergece duamiz anne babamızı bulmaktı Artik gelmeyin çünkü şimdi biz istemiyoruz sizi....