KARANLIK♥

KARANLIK♥

Reads 25
Votes 1
Parts 2

Ongoing

Last published Mon, Jun 11, 2018

arkadaşlık aşk ihanet karanlik körkız

Ellerimi onun beline sardım ve, "Ayaz, birtanem seni çok seviyorum. Sen herkezden farklısın. Beni böyle kabul etmen ne kadar şevkatli olduğunu gösterir. Sana bir hediyem var. Hani ben senin her gelmende seni farkedemiyorumya o yüzden sana bunu aldım." "Beril bu nedir güzelim?" "Açsana?." Sanırım açmıştı Ayaz bana tekrar sarıldı. "Ç çok teşekkürler birtanem." "Senin her yanımda oluşunu göremesemde kokun; kokunu hatırlayacağım"

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines