BARİKA

BARİKA

  • WpView
    Reads 73,356
  • WpVote
    Votes 3,101
  • WpPart
    Parts 25
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Dec 8, 2021
WpInfo
Fiction
Romance
Genç adam kendisine af diler gibi bakan mahzun gözlerin sahibine yavaşça yaklaştı. Kendisini sakin tutmaya çalışıyordu. Bir hata daha yapamazdı. Dişlerini sıkmaktan yanak kasları ağrımaya başlamıştı ama bunun hiç önemi yoktu şimdi. Şu an önemli olan tek şey kalbine hükmeden şu küçük kadınıydı. Onun bir kez daha kendisinden uzaklaşmasına izin veremezdi. Hem de az önce farkında olmadan yaptığı itiraflardan sonra... Daha fazla dayanamazdı. Uzun ve iri parmaklarıyla genç kızın çenesinden tutup yaşlanmış bal gözlerini gözlerinin hapsine adı. Hafifçe eğilip inat temsili karısının alnına küçük bir buse kondurdu. Dudaklarını yakan bu sıcak tenden bir nefes aralığında ayrıldıktan sora umut dolu sesiyle fısıldadı. "Sen istedin ya beni, buyur ettin ya cennet misali kalbine; adım olsun ki alevlerin içinde gökyüzü maviliği yaşatıp özgürce uçmanı sağlayacağım kanadı kırık minik serçem." 🌺🌺🌺 Wattpad'in Barika adındaki ilk kitabıdır. © Tüm hakları saklıdır! ©
All Rights Reserved
#49
serzeniş
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines