Het einde is nog niet in zicht

De 19-jarige Dahlia heeft een goed leventje, thuis wordt ze verwend als een prinses, op school is ze "de queen bee" ze heeft haar geweldige beste vriendinnen Sara en Lara (die overigens een tweeling zijn) en kan ook altijd terugvallen op Mia en Filia. Ook heeft ze een geweldig vriendje van wie ze zielsveel houdt, en ze is ook nog eens de slimste van de klas. Haar leven is eigenlijk perfect. Maar toch mist ze altijd iets, een lichtpuntje in de duisternis, iets zoals vrienden die je niet verraden. Ook voelt ze zich steeds meer aangetrokken tot andere culturen, en dan vooral de Marokkaanse cultuur. Het kan toch niet zo zijn dat ze een volbloed Nederlandse is, elke vakantie smeekt ze of ze naar Marokko kunnen, ze koopt nooit iets om te sparen voor een cursus Arabisch en Berbers. Ze wil zelf niets liever dan een Marokkaan zijn. Ook als ze haar haar niet zou verven zou ze heel erg Marokkaans lijken met haar donkere krullen die ze verft en stijlt. Ze gaat op onderzoek uit, en de resultaten zijn schrikbarend. Was ze maar nooit op onderzoek uitgegaan.