Ey Gidi Karadeniz.

Ey Gidi Karadeniz.

  • WpView
    LECTURAS 80,289
  • WpVote
    Votos 4,673
  • WpPart
    Partes 35
WpMetadataReadContenido adultoConcluida dom, mar 19, 2023
"Eğer iki insanın kaderin de birleşmek varsa bir gün hiç umulmadık bir anda birleşirdi insanlar, ama eğer ayrılıksa kaderin sonu o zaman gidişlere kimse engel olamazdı." Genç kadın idealleri uğruna sevdiği adamı terk edip elinde koca bir bavulla İstanbul'a kaçtı doğup büyüdüğü yerden, arkasında kocaman bir enkaz bıraktı. Yeni şehrinde yeni bir hayat kurdu kendine, tekrar sevdi birini, tekrar mutlu olmayı başardı arkasında bıraktığı sevgilisi ise gittiği günde kaldı, ne bir adım ileri gitti ne geri. Hazal, idealleri için gittiği İstanbul'dan babasının ölüm haberiyle döndü Karadeniz'e. Geri döndüğünde ilk ve aşkının hala onu orada beklediğini bilmiyordu, öğrendiğinde ise geri döndü onu kollarını açmış bekleyen sevgilisine. //Tüm hakları saklıdır.
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • AZE
  • Son Düdük
  • Kalbim Seni Arıyor | Yarı Texting
  • KARA HARP Mİ? (YARI TEXTİNG)
  • KIRMIZI GECELİK ~  YARI TEXTING~ +18
  • HIRÇIN DALGA
  • BALLICA MAHALLESİ
  • Doktor Neyi İtiraf Edecek Hemşire Hanım?| Yarı Text
  • EŞİM DOSTUM
AZE

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido