ONCE UPON A SUMMER
- Reads 1,381
- Votes 2
- Parts 16
Ako si Liza Montes. Isang simpleng tao. Hindi kagandahan pero cute daw. Sinasabi nilang masayahin daw akong tao dahil sa aking ngiti na akala mo true, ngunit hindi nila alam na minsan mapagpanggap ako.
Eto ang mga pinagdaanan ni Liza para makamit ang matagal na niyang pinapangarap na si Nate..
Mauuwi ba ito sa isa na namang kasawian ? o panibagong kabanata sa kanyang buhay?
All Rights Reserved
#218
sweet
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
The Longest Eight Minutes Of My Life
"The Longest 8 Minutes of My Life" Sa isang campus kung saan bawat ngiti ay may tinatagong lungkot, dalawang kaluluwang halos mabuwag ng sariling bigat ng mundo ang nagtagpo - hindi sa gitna ng saya, kundi sa pagitan ng tahimik na mga sulyap at mabibigat na buntong-hininga. Elara Mendez, a soft-spoken soul hiding invisible bruises, and Cassiel Reyes, the golden boy everyone admires but never truly knows - confident, composed, yet secretly drowning under the pressure of being enough. One night, in a world too noisy to notice broken things, they found each other. Not through grand confessions, not through promises- but through presence. A friend once said: "Every human being needs at least 8 minutes of another friends presence to make someone feel a little less alone in your darkest moments." In late-night conversations, silent glances across crowded rooms, whispered laughter under fading streetlights - eight minutes turned into hours. Hours turned into memories. Memories turned into a bond neither dared to name. But some moments are borrowed. Some battles are fought in silence. And some promises, no matter how deeply meant, are broken not by choice - but by life itself. This is a story about survival. About being seen when you least expect it. About the kind of love that doesn't promise forever, but promises to stay - even when the world falls apart. In a world that moves too fast, will eight minutes be enough?
Speak Now
Introduction: Kung sinabi ko lang sana yung tunay kong nararamdaman noon sa kanya, hindi sana aabot sa puntong ikakasal siya sa ibang babae. Pero gaano ba ako nakakasiguro na mahal din niya ako? Di naman diba? Mayaman siya, mahirap ako. Sikat siya, ako hindi. Gwapo siya, ako hindi (Malamang babae ako)... Nagsisisi talaga ako dahil hindi ako naging tapat sa sarili ko. Kaya yun, ikakasal na sa iba yung taong pinakamamahal ko nang patago... Tapos hindi pa ako naimbitahan sa kasal nila? Whatda!? Eh kaibigan ko naman siya? Kagagawan to ng kanyang very lovely bride-to-be-lechon! Hanggang sa naging mabangis ako! Oo, isang mabangis na kontrabidang sisira sa buhay ng babaeng pakakasalan niya! Wahahahahahaha! Gagawin kong miserable ang buhay ng malanding babaeng yun!!! Copyright @ 2015 All Rights Reserved This story is protected under the copyright laws of the Philippines. Any unauthorized exhibition, distribution, or copying of this story or any part thereof may result in civil liability and criminal prosecution. The story, all names, and incidents portrayed are fictitious. No identification with actual persons, places, buildings, and products are intended or should be inferred.Complete
December's Midnight When He Gone ✔
[December Trilogy Book 1/ Lite Ver.] Hey guys, I'm Triza Montes a girl who always been hurt. Oo tama kayo ng nabasa. Palagi talaga akong nasasaktan. Ewan ko nga ba kasi sa mga lalaki, bakit lagi nalang sila nananakit, nakakapagpagaan ba yun ng mga damdamin nila? Hindi ko kasi maintindihan e. Kasi parang ganun yung nangyayari. Nananakit sila para sumaya. Pero bakit? Paano ba sila napapasaya ng pagpapahirap at pananakit sa iba? Sa buong buhay ko ata bilang Junior Highschool ay isa lang ang nangyayari saakin. Iniiwan at sinasaktan ng mga taong minamahal ko. Wala naman akong balat sa pwet pero tila napakamalas ko kung ihahambing sa buhay ng iba. Pero nagbago ang lahat ng yun ng makilala ko ang isang tao. Nung una hindi ko talaga inakalang siya ang magpapabago sa buhay ko, pero yun ang nangyari. Naging malapit kami kahit na madami kaming differences. Nung nakilala ko siya. Alam ko sa sarili ko na may nagbago saakin. Na kahit papaano ay naging masaya ako, hindi lang sa piling ng mga minamahal kong kaibigan at pamilya. Kundi sa isa ding lalaking tulad niya. Pero may hindi inaasahang mga pangyayari. Akala ko talaga maganda na ang lahat, na magiging okay na. Pero mas masakit pa pala. Akala ko yun na e, pero di parin pala, mas masakit pa nga siya kaysa sa mga ibang mga heartbreaks ko sa mga nauna mga lalaki na pumasok sa buhay ko. Durog na durog ako. Durog na durog dahil hindi ko manlang siya nakita. Hindi ko manlang nahawakan ang kamay niya. Hindi ko manlang siya nakausap bago kami magkahiwalay. Ngayon... wala na kaming chance na makapag-usap pa... wala na kaming chance na maging kami ng mahabang panahon... Pero sabi nga nila ganun nga daw talaga ang buhay. Minsan yung mga bagay o tao pa na mahalaga at napapalapit sayo ang kukunin. Masasaktan ka pero sa huli matututo karing bumangon mag isa. At sa huli tutuloy ka sa pamumuhay, kahit wala na siya sa tabi mo. ----- Okay handa niyo na mga panyo niyo ha. Char! Sana magustohan niyoooo!Complete
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Almost Paradise
Sypnosis "Huwag kang masanay sa mga bagay na alam mong mag-iexpire, there's no such thing like everlasting love, forever, or whatever. Pinapaasa lang tayo ng movies, books, and songs. There's no balance here in our world. Kung mahal mo siya, himala na lang na mahalin ka rin niya tulad nang pagmamahal mo sakanya." he smirked and drink his tequila. I learned from him na wala nga talagang balanse, puro lang kulang at sobra. Pag sobrang mahal mo siya, kulang na pag-mamahal ang maisusukli niya. Walang balanse, o dahil siguro ayaw balansehin? Dahil ang isa kapit na kapit at ang isa bumibitaw na. "Pagsinanay mo ang sarili mo sa mga bagay na mawawala, you'll end up hurting yourself." he smiled, looking so drunk. I nodded, because I believe him. I believe you Tres, I've been experiencing it... because... You. Wont. Love. Me.Complete
Pretend Haters (COMPLETED)
Ako si Shaira Kryzel Lim, isang babaeng nakulong at naipit sa isang sitwasyon na akala ko perpekto. Ang mga nakaraan ay babalik na tila mga leon na maghahasik ng lungkot at luha sa puso ko. Ang mga kasinungalingan ay maghahari. Sa mahabang panahon, natuklasan ko ang mga katotohanan na magbabago ng buhay ko. At para makatakas sa masalimuot na sitwasyon na ito kailangan kong pumili sa dalawa. Ang pamilya o ang pagibig? Basahin na. "You cannot commit lies to fulfill your desire, because you will never know when will consequence hit you." BUT "It takes a lie to bring out the truth."Complete
Secretly (Candy Stories #2)
Lulubog, lilitaw--ganyan ang feelings ni Diane Christine para kay Jesuah. Pero paano kung sa isang iglap ay malaman niyang mahal din siya nito? Aamin na ba siya o patuloy pa rin niyang ililihim ang tunay na nadarama? *** "If there are no telltale signs of feelings, is it really there?" May feelings pero hindi sigurado. May kaba pero lumilipas. May kilig pero hindi lagi. May gusto pero may disgusto. May first love ba na madaling itago? I know what things I like and why I like them. Siya lang ang hindi talaga 'ko sigurado... kung bakit parang gusto ko. *** I've had relationships. Good ones. Bad ones. Natapos nang hindi ko alam kung ano ang kulang o ano ang mali. Sabi nila, minsan sa katitingin sa malayo kaya hindi nakikita agad na nasa malapit lang ang hinahanap natin. I don't know if that's really the case with Jesuah Hernandez. Sobrang lapit niya. Sobra-sobra. Siya ang first crush ko. Hindi sigurado kung siya ang first love. 'Yong feelings ko sa kanya, lumilitaw at nawawala. Parang hindi rin gano'n kalalim. Pero may kaba kapag nagkakalapit kami. Nagagalit ako kapag nagkaka-girlfriend siya. Hindi sigurado kaya lahat ng iniisip, nararamdaman, at selos ko, ako lang ang nakaaalam. Lahat, patago. Lahat, pasikreto. It's not love if there are no sure signs, right? Or is it? STATUS: Published under Bliss BooksComplete
TBSBook7:Healing Your Broken Heart
Kassedy Dawn Montero. A gorgeous Family Physician. At 28 she does'nt had a serious relationship with men. Flings lang ang meron sya. Pero never nyang isinuko ang sarili sa mga ito. Tingin nya kasi sa mga lalaki ay katulad ng nakababata nyang kapatid na si Kaizer. Mapaglaro at hindi marunong makontento. In short, isang play boy! Hindi naman nya nilalahat ang mga kalalakihan. Meron parin naman matino like her father who really loves her Mama Blaire.Tested and proven na yon. But her opinions and beliefs about men started to change ng makilala nya ang karibal ng kapatid na si Kaizer sa fianceé nitong si Monic. A very hot and handsome, Gaelan Samañiego! Na nag proposed sa kanya ng kasal two years ago sa Airport sa Romania. At sa unang pagtatagpo pa lang nila ay nagpabilis ng tibok nang puso nya. Si Gaelan, na ang alam ay si Monic ang mahal. Ano kaya ang gagawin nya pag sinabi ni Gaelan na sya ang gusto nito at hindi si Monic? Paniniwalaan ba nya eto? will she give him a chance to prove it?Complete
"The Longest 8 Minutes of My Life" Sa isang campus kung saan bawat ngiti ay may tinatagong lungkot, dalawang kaluluwang halos mabuwag ng sariling bigat ng mundo ang nagtagpo - hindi sa gitna ng saya, kundi sa pagitan ng tahimik na mga sulyap at mabibigat na buntong-hininga. Elara Mendez, a soft-spoken soul hiding invisible bruises, and Cassiel Reyes, the golden boy everyone admires but never truly knows - confident, composed, yet secretly drowning under the pressure of being enough. One night, in a world too noisy to notice broken things, they found each other. Not through grand confessions, not through promises- but through presence. A friend once said: "Every human being needs at least 8 minutes of another friends presence to make someone feel a little less alone in your darkest moments." In late-night conversations, silent glances across crowded rooms, whispered laughter under fading streetlights - eight minutes turned into hours. Hours turned into memories. Memories turned into a bond neither dared to name. But some moments are borrowed. Some battles are fought in silence. And some promises, no matter how deeply meant, are broken not by choice - but by life itself. This is a story about survival. About being seen when you least expect it. About the kind of love that doesn't promise forever, but promises to stay - even when the world falls apart. In a world that moves too fast, will eight minutes be enough?
More detailsContent Guidelines