KAYIP HAYATLAR

KAYIP HAYATLAR

Membaca 267
Vote 62
Bab 3

Bersambung

Publikasi terakhir Jum, Agt 17, 2018

acı aksiyon birabi biradam geçmişaşklar

Zifiri karanlık bir yol, ürkek adımlarla ilerleyen bir kadın. Her attığı adım yankıyla kulaklarına ulaştıkça, korktuğu titreyen bedeninden belli oluyordu. Biliyordu kadın, bu yolun sonu ona büyük acılar vaad edeceğini çok iyi biliyordu. Koluna taktığı çantaya sığınırcasına, sıkı sıkı tuttu, ilerlediği karanlık yolda. Her attığı adım onu bir sonraki tehlikeye hazırlıyor gibiydi. Bir ses... Kadın adımlarını durdurdu. Sanki bir anda ayaklarındaki dinçlik yerini yorgunluğa burakmıştı. Adım atmaya dahi mecâli olmadığını titrediği bacaklarından anlamıştı. Adım sesleri... Ona yaklaşıtığını ayakkabısı'nın çıkardığı tok sesten anlıyordu. Yavaşca belli etmemek adına arkasına dönüp bakmak istedi kadın. Ama yüreğinde birazcık olsa cesaret yoktu. Artık içini korkuyla kemiren o ayakkabı sesinden eser yoktu, çünkü tam arkasında bitmişti ayakkabı'nın çıkarttığı tok ses... Ensesinde hissettiği soğuk nefes ile çığlık atmak istedi. Ama yapamadı, sanki dili lâl olmuş gibiydi. Arkasındaki şahıs kadın'ın omzundan tutup sabitlemeye çalıştı. Hâlbuki bilmiyordu ki kadın'ın bir adım atmaya bile hâli olmadığını... Arkasındaki şahıs bir elini, kadın'ın görüş açısına girdi. Kadının yüzüne doğru yaklaşan iri el ve avucunun içine yerleştirilmiş beyaz bir bez. Ortası hafif ıslaktı sanki. Tam o anda görüş açısından kaybolan bez parçası şimdi kadın'nın nefes almasını önlüyordu.

Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang

Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.

anda mungkin juga menyukai

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.