Dark Side
- LECTURAS 90
- Votos 10
- Partes 5
Continúa
Última publicación mié, oct 18, 2017
Gabi na naman, tulad ng dati naglalakad na naman ako sa madilim na kanto papunta sa bahay namin pero nararamdaman ko na hanggang dito sinusundan niya parin ako. Nakakatakot pero hinahayaan ko lang. Baka na prapraning lang ako dahil sa dilim.
Tulad ng nakaraang gabi sa tuwing uuwi ako ng mga alas 8 ng gabi palagi ko siyang nararamdaman. Hindi ko alam kung ano o sino ba siya pero hindi niya ako sinasaktan, sumusunod lang siya, hindi nagpapakita kahit man lang anino niya. Hanggang sa nakasanayan ko na ang prisensya niya.
Limang buwan, sa loob ng limang buwan palagi ko siyang nararamdaman, palagi niya akong sinusundan pero kakaiba ngayon kasi hindi ko siya nararamdaman. Nag sawa na ba ito?
Malakas ang ulan, kulog at kidlat habang tumatakbo ako pauwi sa amin, nakalimutan kong mag lagay ng payong sa bag. Sa sobrang pag mamadali ko hindi ko napansin ang mabilis na takbo ng isang malaking truck. Akala ko hihinto siya pero parang hindi niya ako napansin dahil sa lakas ng ulan.
Wala akong marinig, parang huminto lahat pati ang pagtibok ng puso ko. Katapusan ko na ba? Pinikit ko ang mga mata ko kasabay ng malakas na pagbusina ng malaking truck.
"Panong---?" sambit ko sa sarili sapagkat nasa gitna ako ng daan kanina.
Nahagip ng mata ko sa kabilang kalsada ang isang bulto ng isang tao. Lalaki. Isang lalaki.
"Sino kaba talaga" bulong ko ngunit napasinghap ako ng bigla itong huminto na parang narinig niya ang mahinang boses ko bago ito nag patuloy sa paglalakad at naglaho sa dilim.
****
MystUnkown
Todos los derechos reservados
#841
horror
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
The Uncertain Life of Ronnie ( Book 1 )
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.Concluida
Vampires: Pieces of Arca
(Tagalog Story) A time when humans and vampires co-exist. How would Patricia detach herself from a bunch of Lartruses, the highest ranked creatures in the Vintrese, the vampires' mainland, especially when she was supposed to work with them in finding the missing pieces of Arca? /Excerp/ His hands and feet are all chained. Nakaupo siya sa gitna nito. Nahigit ko ang aking hininga nang magtagpo ang aming mga mata. Those blue orbs that I always find myself lost within, as cool as the calm sea, yet as dangerous as the snow storm. His face was void of any emotion, like he have been exhausted for days, numbed and thirsty. "Zedrick." "What took you so long, Patricia?" he gradually stood up. Pumunta siya sa direksyon ko. Sa bawat hakbang niya ay ang pagtunog ng tanikala sa kanyang mga paa. The chains emitted creepy sounds as it approach me. "Anong nangyari. . .Bakit-" naguguluhan kong tanong. Unti-unti akong lumapit sa kanya. "I'm freezing." his voice is as cold as ice. "Can't you come near?" he asked. I felt a weakness pulling me in as I walk towards him. I hold onto the rails. I know it's stupid of me to come nearer. But an uncertain force-like field brings me to the devil. Nakaharap na kami sa isa't-isa. Bigla na lamang akong namanhid na tila di ko na nararamdaman ang lamig. He lifted his hands and it reached my left cheek. Saglit akong napapikit. Pakiramdam ko ay nanindig ang mga balahibo ko sa batok. All I can feel is his gentle touch as he caresses it. "Will you release me? I might die anytime soon." he whispered. Napahawak ako sa kamay niyang nasa pisngi ko. He'll die? The side of his lips arched. Something flickered on his eyes. I believe their color changed! Hindi ko lang nahuli. I was still in awe when he held my hand tightly as he speaks, "But maybe one bite. . . will suffice." He wasn't even asking for permission. He was suggesting it to himself. Because deeply, he knows, I'll never escape his grip. Highest Ranking Achieved Vampires #25Concluida
Everything that Falls gets Broken
Nasaktan ka, pagkalaunay masasaktan din siya. Vice versa lang ika nga. Ganun naman kasi yun eh, kung sino ang nahulog at hindi sinalo, siya yung talo. Kung sino pa yung nangwasak at nang agrabyado, sila pa yung panalo. Ang mahirap lang minsan, kung sino yung nanalo pwede ding bumagsak at matalo. Dalawang tao na nahulog at kapalit ay ang masaktan. A girl who use to be a kindhearted one sa lahat ng taong nakakasalamuha niya, but how can she control her feelings kung unang kita niya palang sa lalaking ito ay nabihag na ang puso niya? Ngunit, mapaglaro nga siguro ang tadhana at ang akala niyang totoong pag ibig ay laro lang pala. Nagpakatanga siya, nasaktan siya. Nagpakatanga ulit, nasaktan parin siya. Nagpakatanga ng paulit-ulit, nasaktan nanaman ulit kaya napagod na. Hindi na niya alam kung saan siya lulugar kaya siya ang kusang bumitaw para bigyan ng hangin ang puso niyang naghihingalo. A boy who use to hate people simula ng masaktan siya, it sounds so over reacting pero yun ang nararamdaman niya. But when this girl came, nag iba ang timpla niya. Tinangggap niya ang isang laro na alam niyang mananalo siya. Pero isang pagkakamali niya lang, nawala ang lahat at doon lang siya nagising, natauhang kailangan niya ang babaeng iyon. Hinanap niya pero hindi na kailanman nagpakita. Natalo siya. Ngunit paano kung bigla niya itong nakita pero hindi na ito katulad ng dati. Hindi na ito katulad ng dati na nagpakatanga sa kanya. Hindi na ito katulad ng dati na kilala siya. At lalong hindi na ito ang babaeng mahal na mahal siya. Would he give up? Or ipagpapatuloy niya ang paghahabol? Paano kung iba na ang mahal nito? May magagawa pa kaya siya para maibalik muli ang puso ng babaeng minsan na siyang minahal? Babalik kaya sila sa pagkahulog sa isa't isa? Yung tipong totoo na, walang masasaktan at sinasalo na ang bawat isa mula sa pagkahulog nila?Concluida
CROOK THE STRAIGHT 2 (COMPLETED)
"Don't worry Skye, I canceled that arranged marriage already. Wala ka ng dapat pang ipag-alala. Sinisigurado ko, 'di ka na ulit pa nila maitatali sa akin. I'll be happy for you and for my cousin." I smiled, pilit na pinipigilan pa rin ang mga luhang nagbabadya ng lumabas sa aking mga mata. "Moon, t-teka. Look I'm very sorry kung nasaktan man kita. Hind-" "Hindi mo na kailangang magpaliwanag pa. Naiintindihan ko. I only want you to be happy even without me. Thankful na ako sa mga pagkakataong hinayaan mo akong mahalin ka. Masaya na akong naranasan ko rin ang mahalin mo sa loob ng halos isang buwan. Thank you, Skye." "Moon sana mapatawad mo ako." Nakita ko ang pagtulo ng luha niya mula sa kanan niyang mata. Kusa nang gumalaw ang mga paa ko palapit sa kanya upang punasan ang luha niya. Isang mataman na tingin lamang sa akin ang ginawa niya matapos kong punasan ang kanang pisngi niya. "I want you happy, okay? I love you. But you don't love me. I understand." I smiled to her with all of my heart. I kissed her forehead and held her left hand. Kinuha ko ang singsing na naroroon sa kanyang ring finger saka ko binitiwan ang kamay niya. "What are you going to do with my ring?" Dikit ang mga kilay na tanong niya sa akin. "This isn't yours anymore." Sabi ko at mabilis nang tumalikod, leaving her there. This is not her's now. I knew I already told her about this... that I'm going to give this to the one I'll marry someday.Concluida
Lost in the Woods ✔️ (COMPLETED)
Alam kung nagtataka sila pero di ko na kayang magtagal pa sa forest na ito. I don't feel safe at natatakot ako na may mangyari sa amin na di maganda. Nag umpisa na kami maglakad at sinundan lang namin ang daan na dinaanan namin kahapon. Kapansin pansin talaga ang sobrang tahimik ng forest na ito na ang mismong naririnig lang ay ang mga yapak ng paa namin. Napalingon ako sa likod at napansing kumakain sila. Nag aagawan pa sila Angelo at Jane sa crackers. Yung iba naman tahimik lang na kumakain at naglalakad. "Di ka kakain bro" napalingon naman ako sa kaliwa ko at nakita ko si Vince. Sa totoo lang, wala ako gana kumain simula ng nangyari kagabi. Hanggang sa pagtulog iniisip ko lang na makaalis na sa lugar na ito. Napili ko na wag na lang sabihin sa kanila ang nangyari tungkol kagabi para di sila matakot at mag panic. "I'm fine, mamaya na lang siguro." At ibinalik ang tingin sa daan. Kailangan na namin makaalis dito. Hindi na maganda ang pakiramdam ko.... ---------- Please support my first story 😊 ---------- TAGALOG - ENGLISHConcluida
December's Midnight When He Gone ✔
[December Trilogy Book 1/ Lite Ver.] Hey guys, I'm Triza Montes a girl who always been hurt. Oo tama kayo ng nabasa. Palagi talaga akong nasasaktan. Ewan ko nga ba kasi sa mga lalaki, bakit lagi nalang sila nananakit, nakakapagpagaan ba yun ng mga damdamin nila? Hindi ko kasi maintindihan e. Kasi parang ganun yung nangyayari. Nananakit sila para sumaya. Pero bakit? Paano ba sila napapasaya ng pagpapahirap at pananakit sa iba? Sa buong buhay ko ata bilang Junior Highschool ay isa lang ang nangyayari saakin. Iniiwan at sinasaktan ng mga taong minamahal ko. Wala naman akong balat sa pwet pero tila napakamalas ko kung ihahambing sa buhay ng iba. Pero nagbago ang lahat ng yun ng makilala ko ang isang tao. Nung una hindi ko talaga inakalang siya ang magpapabago sa buhay ko, pero yun ang nangyari. Naging malapit kami kahit na madami kaming differences. Nung nakilala ko siya. Alam ko sa sarili ko na may nagbago saakin. Na kahit papaano ay naging masaya ako, hindi lang sa piling ng mga minamahal kong kaibigan at pamilya. Kundi sa isa ding lalaking tulad niya. Pero may hindi inaasahang mga pangyayari. Akala ko talaga maganda na ang lahat, na magiging okay na. Pero mas masakit pa pala. Akala ko yun na e, pero di parin pala, mas masakit pa nga siya kaysa sa mga ibang mga heartbreaks ko sa mga nauna mga lalaki na pumasok sa buhay ko. Durog na durog ako. Durog na durog dahil hindi ko manlang siya nakita. Hindi ko manlang nahawakan ang kamay niya. Hindi ko manlang siya nakausap bago kami magkahiwalay. Ngayon... wala na kaming chance na makapag-usap pa... wala na kaming chance na maging kami ng mahabang panahon... Pero sabi nga nila ganun nga daw talaga ang buhay. Minsan yung mga bagay o tao pa na mahalaga at napapalapit sayo ang kukunin. Masasaktan ka pero sa huli matututo karing bumangon mag isa. At sa huli tutuloy ka sa pamumuhay, kahit wala na siya sa tabi mo. ----- Okay handa niyo na mga panyo niyo ha. Char! Sana magustohan niyoooo!Concluida
My First Love Is My Secretary
It's been 6 years buhat nung huli ko syang makita. Ako nga pala si Lexa Gonzales 29 na ako ngayon. Graduation ng college, dapat masaya pero nalungkot ako. Crush ko sya since first day of school. Gwapo matangkad moreno at masasabing pang modelo artista ang dating. Siya si Luke Monteverde, magka batch lang kami. Pamilya daw nila ang may-ari ng paaralang pinasukan ko, samantalang isa akong scholar kaya lang nakapasok sa paaralang ito. Kaya ipinangako kung magtatapos ako ng pag-aaral para makaahon sa hirap. Napansin nya ako hundi naman sa pagmamaganda, may itsura din naman ako pero natatakot ako sa mayayaman, kahit kailan hindi lalapag ang bituin sa lupa. Paglalaruan lang nya ang damdamin ko. Malungkot pero tinibayan ko ang loob ko. Binigyan nya ako ng panahon hiningi nya ang sagot ko sa araw ng graduation. Pagkatapos ng graduation pinuntahan nya ako para hingin ang sagot ko. Gusto kung omoo kaso natatakot. Natatakot baka hindi sya totoo. Pero hindi ko lang sya gusto, mahal ko sya. Sa pag buka ng bibig ko bigla kung nakita ang best friend kong ako lang ang nakakakilala sa tunay nyang katauhan. Si Harold Perez. Isa syang beke pero walang nakakaalam kasi natatakot syang mabunyag ang tunay nyang pagkatao, kaya sekreto lang. Papalapit sya sa amin at nakangiti. Bigla ko na lang lumabas sa bibig ko ang katagang, " sorry Luke, may boyfriend na ako si Harold." Bigla syang yumuko. Nakita ko ang lungkot sa mga mata nya. Masakit, sobrang sakit pero babawiin ko ba? Bigla akong inakbayan ni Harold " beh, bakit bigla kang nawala hinahanap ka na nina tita at tito." Tumalikod sya at hindi na nagsalita. Gusto ko syang habulin at sabihin ang tunay kung nararamdaman, pero nanghihina ako, bigla na lang tumulo ang mga luha sa mga mata ko. Bumulong na lang ako sa hangin, "sana mahanap mo yong babaeng hindi duwag sumugal sa pagmamahal. Sana kung magkikita tayong muli masaya ka na, at hindi ko na makita yong mga matang parang dumurog sa puso mo." Yun ang huli naming pagkikita.......Concluida
Kissing Tutorial (GirlxGirl)
Do you think na ganun ganun nalang lahat? After what you've done? Sabi ng babaeng nasa harap ko at punong puno ng galit ang mga mata. Kinakabahan ako sa pwedeng gawin sakin ni Misty, alam ko kasi na kaya nya kong saktan. "Satingin mo papalagpasin ko ung ginawa mo?" nakakalokang ngiti nito sakin at Isang malakas na sampal ang natanggap ko sa babae nasa harap ko. nanigas ako sa kinatatayuan ko at tinitigan ko ito ng masama, ramdam ko padin ang mainit na palad nito sa aking mga pisngi. "Hindi ko alam kung bakit ka ba nagagalit, You know what wala naman to sa contract natin stop acting like a spoiled brat misty, walang tayo. " Puno ng galit na sabi ko dito. Oo walang tayo, pero tandaan mo ako lang nakakagawa nito sayo" naka ngising sabi nito at saka ako hinila papalapit sakanya. Wlang ano ano ay sinakop nito ang mga labi ko na parang walang pakialam sa mundo, She's killing me with her kiss. nang hihina ang mga tuhod ko sa halik nito, Pinilit kong kumawala sa mga halik nya pero mas lalo lang nitong diniinan ang mga halik neto, naramdaman ko na din ang knyang malalambot na kamay na umaabot sa aking tyan at likod. Nanghina na ko, I admit hindi ko kaya pang tiisin a nag respond na din ako sa mga halik nito, Our tongues fight for dominance. Nababaliw ako sa mga halik nito. Naramdaman ko nalang na bumaba ang mga halik ni misty sa leeg ko, at ang kamay naman neto ay bus" sa pag-lalaro sa mga bagay na nasa harap ko. Kakaibang sarap ang pinaparanas nito sakin, Sobrang lakas ng tibok ng puso ko. "Ohhh misty fuck." I moan her name ng hindi ko namamalayan. Tumigil ito sa ginagawa nya at tumitig sakin "See? I am the only one who can do this to you, Ako lang. isang ngiti ang nasilayan ko sa mga labi nito, bago kong tuluyan na isuko na naman ang sarili ko sa babaeng nasa harap ko ngayon. ...................... What will you do if the queen bee will be addicted to you? Dahil sa isang kontratang ikaw mismo ang gumawa.Concluida
OFF-LIMITS
Nagpapaulit-ulit sa utak ko ang mga nangyari at sa tuwing maaalala ko 'yon, nabubuhay ang galit sa dibdib ko, galit na gusto kong iparamdam sa kaniya. Napakatahimik ng gabi, at kasing-tahimik nito ang pagtulog ng lalaking nasa harapan ko ngayon. Huling pagtulog dahil paghihirap, sakit at kamatayan na ang naghihintay sa paggising niya. Napakaamo ng mukha, dinaig pa ang babae sa kakinisan ng katawan. Ayos na sana, naipaghiganti ko na ang pagkamatay ni ate before pero what happened to my younger sister na wala namang ibang ginusto kundi ang mahalin siya ng taong mahal niya, she killed herself because of this man. Alin ba ang mas bagay panimula at panapos?, hetong kahoy na bubugbog sa katawan niya?, heto bang lubid na unti-unting pipigil sa hininga niya?, hetong kutsilyo kaya nang dumanak ang dugo niya?, O mas mainam kung hetong baril na sa ulo ko na lang niya itutok ng mamatay agad siya?, Kating-kati na akong kitilin ang buhay ng lalaking ito. Kamatayan niya ang magiging kabayaran ng kamatayan ng kapatid ko. Tik tok!, Tik tok!, Tik tok? *baaaaaaaaaang!!!!!!*...Concluida![Back To You [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/189253178-256-k679358.jpg)
Back To You [Completed]
"Just let me see our son and I'll leave..." pagmamakaawa niya sa akin. "No! Wala kang karapatan so leave! Not just here, pati sa buhay ko!" Sigaw kong muli. "Bella, I beg you, I want to see our son..." "Anak mo mukha mo! Wala kang anak! Magmula nang iwan mo ako, kami, wala ka nang anak at wala ka nang Bella!" Marahas kong hinila ang mga kamay ko sakaniya. I saw his tears drop and I don't care! I'm pregnant and my parents kicked us out of our house the moment they knew that I have a kid in my stomach. I don't know what to do! I'm just a kid and helpless! I don't have my own job yet because I still go to school! Napabalikwas ako ng tayo dahil sa bangungot na 'yon. Ako? Mabubuntis? I don't even know that man I was pushing away on that dream because of his blurry face. "Bangungot lang 'yon Bella..." I tried to calm myself. Bumalik ako sa tulog dahil madaling araw pa naman. I have to review my lessong because next week is our examination week. And this week came, it's stressing me out so bad. Ni hindi ko na mapagtuunan ng pansin ang crush ko dahil sa pagrereview. Sobrang stress namin ni Pierre sa exams at talagang kulang kami lagi sa tulog. And thank God for keeping us alive hanggang sa matapos ang exams namin. All we have to do is to eait for the results which is next week also. Buti na lang hindi ako inaantala ng masamamg panaginip ko noong exams ko. Who was that? And how?Concluida
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.
Más detallesPautas de Contenido